Μαριανίνα Κριεζή: Η «ψυχή ενός κοριτσιού», η σπάνια γενναιοδωρία και το μεγάλο αφιέρωμα της ΕΛΣ

Η ανακοίνωση του αφιερώματος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στη Μαριανίνα Κριεζή (1947-2022) για τον Οκτώβριο του 2026 έρχεται να καλύψει ένα ουσιαστικό κενό στον τρόπο με τον οποίο η συλλογική μνήμη τιμά μία από τις πιο ελεύθερες, αντισυμβατικές και αυθεντικές φωνές της Μεταπολίτευσης. Μέσα από τέσσερις ξεχωριστές βραδιές (1, 3, 4 και 7 Οκτωβρίου), το κοινό θα έχει την ευκαιρία να επανασυνδεθεί με το πολυδιάστατο έργο μιας δημιουργού που σημάδεψε ανεξίτηλα το ελληνικό τραγούδι. Παράλληλα, όμως, φωτίζεται και μια λιγότερο προβεβλημένη, αλλά βαθιά συγκινητική πτυχή της: η σχεδόν μητρική και απόλυτα ανιδιοτελής στήριξη προς τις νεότερες ομότεχνές της.

Η συνάντηση με τη Λίνα Νικολακοπούλου: Χωρίς ίχνος ανταγωνισμού

Η σχέση της με τη Λίνα Νικολακοπούλου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του σπάνιου ήθους της. Οι δύο δημιουργοί συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 1981 στους διαδρόμους της δισκογραφικής εταιρείας «Λύρα», όταν η Νικολακοπούλου έκανε τα πρώτα της βήματα με το ιστορικό τραγούδι «Σκουριασμένα χείλη». Αντί για τον συνήθη επαγγελματικό ανταγωνισμό, η Κριεζή την υποδέχτηκε με ένα ζεστό, κοριτσίστικο χαμόγελο και μια ανοιχτή αγκαλιά: «Καλώς όρισες στον χώρο του τραγουδιού. Για ό,τι χρειαστείς θα με πάρεις τηλέφωνο».

Η σχέση αυτή εξελίχθηκε σε βαθιά φιλία, γεμάτη χιούμορ, απρόοπτα και καθημερινές στιγμές στο σπίτι του Ψυχικού. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει η Λίνα Νικολακοπούλου, η Μαριανίνα Κριεζή υπήρξε μια «ατόφια ποιήτρια» που επέλεξε τον έμμετρο λόγο για να εκφράσει τη μοναδική της ματιά για τον κόσμο, διατηρώντας πάντα αναλλοίωτη την «ψυχή ενός κοριτσιού».

Ο ρόλος-κλειδί στην πορεία της Ελεάνας Βραχάλη

Εξίσου καθοριστική υπήρξε η παρουσία της στη διαδρομή της Ελεάνας Βραχάλη. Η γνωριμία τους ξεκίνησε μέσω της κοινής τους φίλης, Άννας Παναγιωτοπούλου, την εποχή που η νεαρή στιχουργός εργαζόταν στον ραδιοφωνικό σταθμό Seven Radio. Η Κριεζή διέκρινε αμέσως τη δυναμική της γραφής της και λειτούργησε ως ουσιαστικός μέντορας.

«Με ανακάλυψε, με έμαθε να ξεσκαρτάρω, να κρατάω την ουσία, να λέω “όχι”», εξομολογείται η Ελεάνα Βραχάλη, αναγνωρίζοντας ότι η Μαριανίνα πίστεψε στο ταλέντο της και διέβλεψε ακόμη και τη μετέπειτα εξαιρετικά επιτυχημένη συνεργασία της με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Ήταν εκείνη που της έδωσε την ελευθερία να γράφει χωρίς φόβο και να αναζητά τη δική της καλλιτεχνική ταυτότητα.

Μια ανεκτίμητη κληρονομιά στο ελληνικό τραγούδι

Η Μαριανίνα Κριεζή δεν επιδίωξε ποτέ τη συμβατική αναγνώριση. Με τραγούδια που ταξίδεψαν από τη θρυλική «Λιλιπούπολη» μέχρι τη «Σερενάτα» και την «Πτήση 201», κατάφερε να ενώσει την υψηλή ποίηση με την ποπ ευαισθησία και τη θεατρικότητα. Το επερχόμενο αφιέρωμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής δεν αποτελεί απλώς έναν φόρο τιμής στο πλούσιο έργο της, αλλά και μια υπενθύμιση του πώς η αυθεντική καλλιτεχνική γενναιοδωρία μπορεί να εμπνεύσει και να διαμορφώσει τις επόμενες γενιές δημιουργών.