Oxfam: Τετραπλασιασμός των απαιτήσεων του ΔΝΤ για περικοπές δαπανών – Συναγερμός για επιστροφή στη σκληρή λιτότητα του ’80

Σε έναν νέο, εξαιρετικά επικίνδυνο κύκλο αυστηρής λιτότητας οδηγούνται οι ευάλωτες και αναπτυσσόμενες οικονομίες παγκοσμίως, καθώς οι απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για περικοπές στις δημόσιες δαπάνες έχουν τετραπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με νέα αποκαλυπτική έκθεση της διεθνούς συνομοσπονδίας Oxfam, οι όροι που επιβάλλει ο διεθνής χρηματοπιστωτικός οργανισμός εντείνουν τους φόβους για αναβίωση των κοινωνικά καταστροφικών πολιτικών προσαρμογής της δεκαετίας του 1980.

Η δραματική κλιμάκωση των απαιτήσεων του ΔΝΤ

Βάσει της ανάλυσης των στοιχείων από την Oxfam, ο μέσος ετήσιος στόχος μείωσης των δημοσίων δαπανών που θέτει το ΔΝΤ ως προαπαιτούμενο για τη χορήγηση δανειακών προγραμμάτων εκτοξεύτηκε από το 0,21% του ΑΕΠ το 2018 στο 0,85% του ΑΕΠ το 2025. Πρόκειται για έναν τετραπλασιασμό μέσα σε μόλις επτά χρόνια, γεγονός που αποδεικνύει τη δραματική σκλήρυνση των δημοσιονομικών απαιτήσεων απέναντι στις χώρες που προσφεύγουν στη στήριξή του.

Η πολιτική αυτή επιβάλλει σε κυβερνήσεις με ήδη περιορισμένα περιθώρια ελιγμών να αποσύρουν κρίσιμους πόρους από την πραγματική οικονομία, την ώρα μάλιστα που οι παγκόσμιες προκλήσεις, όπως ο πληθωρισμός, η κλιματική κρίση και το υψηλό κόστος δανεισμού, πιέζουν ασφυκτικά τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Ορατός ο κίνδυνος επιστροφής στις «χαμένες δεκαετίες»

Η Oxfam προειδοποιεί ευθέως ότι η σημερινή στρατηγική του Ταμείου παρουσιάζει ανησυχητικές ομοιότητες με τα διαβόητα Προγράμματα Δομικής Προσαρμογής (SAPs) των δεκαετιών του 1980 και του 1990. Τότε, οι οριζόντιες περικοπές οδήγησαν σε υποβάθμιση των δημόσιων συστημάτων υγείας και παιδείας, έκρηξη της φτώχειας και μακροχρόνια οικονομική στασιμότητα στη Λατινική Αμερική και την Αφρική.

Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, οι περικοπές δαπανών πλήττουν πρωτίστως τις κοινωνικές υπηρεσίες, τα δίχτυα προστασίας των ευάλωτων στρωμάτων και τις δημόσιες επενδύσεις σε βασικές υποδομές. Αντί να επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση του δημόσιου χρέους, η συρρίκνωση της κρατικής δαπάνης συχνά υπονομεύει την ανάπτυξη, καθιστώντας την εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων ακόμη πιο δυσχερή.

Έκκληση για φορολόγηση του πλούτου και αναδιάρθρωση χρέους

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η Oxfam απευθύνει έκκληση προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τις κυβερνήσεις να εγκαταλείψουν το δόγμα της μονομερούς λιτότητας. Η οργάνωση προτείνει εναλλακτικές πολιτικές που εστιάζουν στην προοδευτική φορολόγηση του υπερβολικού πλούτου και των υπερκερδών των πολυεθνικών, στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, καθώς και στη γενναία αναδιάρθρωση ή διαγραφή μη βιώσιμων χρεών.

Η προστασία των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων και η χρηματοδότηση των δημόσιων αγαθών πρέπει να αποτελούν αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, προκειμένου να αποτραπεί μια νέα παγκόσμια κρίση ανισότητας με ανυπολόγιστο κοινωνικό και οικονομικό κόστος.