Θάνος Πλεύρης: Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, οι αποτροπές στο Αιγαίο και τα νέα κέντρα επιστροφών

Τις προκλήσεις και τη στρατηγική της κυβέρνησης στο πεδίο του μεταναστευτικού ανέλυσε ο Θάνος Πλεύρης, τονίζοντας ότι η Ελλάδα παραμένει η πιο εκτεθειμένη γεωγραφικά χώρα της πρώτης υποδοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με την Ισπανία και την Ιταλία. Μιλώντας για τις ιδιαιτερότητες των ελληνικών συνόρων, επεσήμανε τις διαφορές μεταξύ του Αιγαίου και του Λιβυκού Πελάγους, ενώ στάθηκε στις συνεχιζόμενες επαφές για τη δημιουργία κέντρων επιστροφών εκτός ΕΕ.

Η διαχείριση στο Αιγαίο και η στάση της Τουρκίας

Αναφερόμενος στις επιχειρησιακές δυσκολίες ανά περιοχή, ο κ. Πλεύρης υπογράμμισε ότι στο Αιγαίο οι δυνατότητες αντίδρασης και αποτροπής είναι σημαντικά ευκολότερες. Όπως εξήγησε, η γρήγορη ενημέρωση και η έγκαιρη αντίδραση επιτρέπουν τον αποτελεσματικό έλεγχο των ροών, σε αντίθεση με το Λιβυκό Πέλαγος, το οποίο χαρακτήρισε ως μια ιδιαίτερα περίπλοκη περίπτωση λόγω της απόστασης και της αδυναμίας άμεσης επιστροφής των λέμβων στα ανοιχτά.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στον ρόλο της Τουρκίας, σημειώνοντας ότι η γειτονική χώρα έχει τροποποιήσει τη στάση της, περιορίζοντας τις ροές στα ανατολικά της σύνορα. Όπως τόνισε, η συνεργασία με την Άγκυρα παραμένει σταθερή, ενώ τα μέχρι στιγμής στοιχεία δείχνουν πτωτική τάση στους αριθμούς των αφίξεων, χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις αλλαγής αυτής της πολιτικής.

Το νέο πλαίσιο ασύλου και τα κέντρα επιστροφών

Σχετικά με το προφίλ των μεταναστευτικών ροών, ο κ. Πλεύρης επισήμανε ότι οι περισσότερες αφίξεις προέρχονται από το Σουδάν και το Μπαγκλαντές. Παράλληλα, σημείωσε ότι το ποσοστό έγκρισης ασύλου έχει υποχωρήσει στο 37%, γεγονός που αποδίδεται στην αυστηροποίηση των κανόνων και στις διαδικασίες αξιολόγησης.

«Αυτός που δεν δικαιούται άσυλο πρέπει από την πρώτη στιγμή να ξέρει ότι θα επιστρέψει», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε στενή συνεργασία με τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ολλανδία και τη Δανία για τη δημιουργία κέντρων επιστροφών. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι σχετικές συμφωνίες με αφρικανικές χώρες αναμένεται να αποδώσουν καρπούς τα επόμενα χρόνια, ώστε όσοι απορρίπτονται να οδηγούνται σε δομές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον δεν καθίσταται εφικτή η επισουργή στη χώρα καταγωγής τους.