Σχολικές εκδρομές και παιδικό θέατρο: Ανάμεσα στη γραφειοκρατία και τον αναγκαίο έλεγχο ασφάλειας

Η πρόσφατη αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για τις σχολικές μετακινήσεις και επισκέψεις έχει προκαλέσει έντονους τριγμούς στην εκπαιδευτική κοινότητα, με τις επιπτώσεις να αγγίζουν άμεσα τον κλάδο του παιδικού θεάτρου. Η αυστηροποίηση των διαδικασιών, που υπεγράφη από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, αντιμετωπίζεται από πολλούς καλλιτεχνικούς φορείς ως ένα ισχυρό πλήγμα για τη βιωσιμότητά τους, την ίδια στιγμή που οι εκπαιδευτικοί εκφράζουν απροθυμία να επωμιστούν το βάρος της ευθύνης.

Το βάρος της γραφειοκρατίας και το πλήγμα στις παραστάσεις

Το νέο πλαίσιο που διέπει τις σχολικές εξορμήσεις χαρακτηρίζεται από αυξημένες γραφειοκρατικές απαιτήσεις. Οι διευθύνσεις των σχολείων και οι σύλλογοι διδασκόντων υποχρεώνονται πλέον σε διαγωνιστικές διαδικασίες για την ανάθεση των μεταφορών, σε πολλαπλές συνεδριάσεις, καθώς και σε αυστηρούς συντονισμούς με την Τροχαία και ελέγχους των οχημάτων. Παρά τις κατά καιρούς επιμέρους βελτιώσεις, οι συνδικαλιστικές ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών επιμένουν ότι οι εκπαιδευτικοί μετατρέπονται σε διοικητικούς ελεγκτές, γεγονός που οδηγεί πολλούς στην απόφαση να περιορίσουν δραστικά τις εξόδους των μαθητών.

Το πρώτο παράπλευρο θύμα αυτής της συγκυρίας είναι το παιδικό θέατρο, μια παραγωγική δραστηριότητα που παραδοσιακά ανθεί στην Αττική με περισσότερες από 200 παραγωγές ετησίως. Με το σχολικό κοινό να αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των κρατήσεων για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, η μείωση των οργανωμένων επισκέψεων απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα δεκάδων καλλιτεχνικών σχημάτων.

Οικονομική πίεση και εναλλακτικές προσεγγίσεις

Παράλληλα με το διοικητικό φορτίο, καθοριστικός παράγοντας παραμένει το οικονομικό κόστος. Η αύξηση της τιμής των καυσίμων έχει εκτοξεύσει το κόστος των ναυλωμένων λεωφορείων, επιβαρύνοντας σημαντικά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς πριν καν συνυπολογιστεί το αντίτιμο του θεατρικού εισιτηρίου. Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, ορισμένοι θίασοι και παραγωγοί επιλέγουν πλέον να μεταφέρουν τις παραστάσεις τους απευθείας στους χώρους των σχολείων, εξαλείφοντας την ανάγκη μετακίνησης των μαθητών.

Άδειες λειτουργίας: Η ασφάλεια των μαθητών στο προσκήνιο

Πέρα όμως από την οικονομική και διοικητική διάσταση, αναδεικνύεται ένα θεμελιώδες ζήτημα που αφορά την ασφάλεια των μαθητών: η νομιμότητα και η καταλληλότητα των θεατρικών χώρων. Οι σχολικές μονάδες οφείλουν να διασφαλίζουν ότι οι προορισμοί των επισκέψεων διαθέτουν τις απαραίτητες άδειες λειτουργίας και τηρούν όλους τους κανόνες πυρασφάλειας και εξόδων διαφυγής.

Σε μια πόλη όπου πολλοί χώροι πολιτισμού στεγάζονται ιστορικά σε υπόγεια, πατάρια, αυλές ή αυτοσχέδιες αίθουσες, καθίσταται σαφές ότι μια σκηνή και μερικές δεκάδες καθίσματα δεν πληρούν αυτομάτως τις προϋποθέσεις ενός ασφαλούς θεάτρου. Η συγκυρία αυτή αποτελεί ευκαιρία για ουσιαστικούς ελέγχους και συντονισμένη συνεργασία ανάμεσα στο Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Πολιτισμού και την τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε η αναγκαία καλλιτεχνική αγωγή των μαθητών να συμβαδίζει απαρέγκλιτα με την προστασία της σωματικής τους ακεραιότητας.