Προϋπολογισμός 2027: Στόχος για ανάπτυξη 2,3% υπό τη σκιά της ενεργειακής αβεβαιότητας και του πληθωρισμού

Σε τροχιά κατάρτισης εισέρχεται ο σχεδιασμός για το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και τον Προϋπολογισμό του 2027, με το οικονομικό επιτελείο να θέτει ως κεντρικό στόχο την επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο 2,3%, από 2% που εκτιμάται για το τρέχον έτος. Ωστόσο, οι θετικές αυτές προβλέψεις διατυπώνονται σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, όπου οι γεωπολιτικές αναταράξεις και η πιθανότητα νέων ενεργειακών ανατιμήσεων δημιουργούν σοβαρές εστίες ανησυχίας.

Οι βασικοί μοχλοί της οικονομικής μεγέθυνσης

Σύμφωνα με τους βασικούς άξονες του μακροοικονομικού σχεδιασμού, οι κύριοι κινητήρες που θα τροφοδοτήσουν την άνοδο του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) είναι οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου και η ανθεκτικότητα της ιδιωτικής κατανάλωσης. Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, η σταδιακή ολοκλήρωση κρίσιμων έργων υποδομής και η εισροή άμεσων ξένων επενδύσεων αναμένεται να λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά για την πραγματική οικονομία.

Παράλληλα, η διατήρηση της θετικής τάσης στην αγορά εργασίας και η σταδιακή αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος εκτιμάται ότι θα στηρίξουν την εγχώρια ζήτηση, λειτουργώντας ως ανάχωμα απέναντι στις εξωγενείς πιέσεις.

Τα ακραία σενάρια για το πετρέλαιο και το ενεργειακό ρίσκο

Παρά τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της βασικής γραμμής, το οικονομικό επιτελείο καταρτίζει τον προϋπολογισμό λαμβάνοντας υπόψη δυσμενή σενάρια (stress tests). Στο επίκεντρο των αναλύσεων κινδύνου βρίσκεται το ενδεχόμενο μιας νέας ενεργειακής έκρηξης, η οποία θα μπορούσε να προκληθεί από την κλιμάκωση των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και τη συνεχιζόμενη αστάθεια στην Ανατολική Ευρώπη.

Μια απότομη εκτίναξη των διεθνών τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου θα επιβάρυνε άμεσα το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και θα αναζωπύρωνε τον πληθωρισμό. Οι δευτερογενείς επιπτώσεις στο κόστος μεταφορών και στην εφοδιαστική αλυσίδα θα μπορούσαν να περιορίσουν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών και να επιβραδύνουν τον επενδυτικό ρυθμό των επιχειρήσεων.

Δημοσιονομική πειθαρχία και ανθεκτικότητα

Μέσα σε αυτό το σύνθετο πλαίσιο, η ελληνική κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις αναπτυξιακές προτεραιότητες και την αυστηρή τήρηση των νέων ευρωπαϊκών δημοσιονομικών κανόνων. Η επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων και η διαρκής μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένουν αδιαπραγμάτευτοι στόχοι για τη διατήρηση της επενδυτικής βαθμίδας και την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας στις διεθνείς αγορές.

Το οικονομικό επιτελείο παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, διατηρώντας δημοσιονομικά περιθώρια ασφαλείας ώστε να είναι σε θέση να παρέμβει στοχευμένα, εάν οι εξωγενείς κρίσεις απειλήσουν την αναπτυξιακή τροχιά της χώρας.