Η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά και η Ελλάδα: Οι διεθνείς τάσεις και η εσωτερική μάχη στα δεξιά της ΝΔ

Η άνοδος των υπερσυντηρητικών και εθνικιστικών δυνάμεων σε ολόκληρη την Ευρώπη διαμορφώνει ένα πρωτόγνωρο πολιτικό σκηνικό, επηρεάζοντας άμεσα τις ισορροπίες στις Βρυξέλλες και τις εθνικές πρωτεύουσες. Από τη Γαλλία και τη Γερμανία μέχρι την Ιταλία και την Αυστρία, τα κόμματα της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς καταγράφουν ιστορικά υψηλά ποσοστά, αξιοποιώντας τη δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στο μεταναστευτικό, την ακρίβεια και τις πολιτικές της πράσινης μετάβασης. Ωστόσο, η αντανάκλαση αυτού του πανευρωπαϊκού κύματος στην Ελλάδα παρουσιάζει έντονες ιδιαιτερότητες και σημαντικές διαφοροποιήσεις.

Το ευρωπαϊκό κύμα και οι ελληνικές ιδιαιτερότητες

Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου παρατηρείται συσπείρωση γύρω από έναν κυρίαρχο δεξιό ή ακροδεξιό πόλο, το ελληνικό πολιτικό τοπίο στα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος χαρακτηρίζεται από έντονο κατακερματισμό. Η παραδοσιακή κεντροδεξιά παράταξη, εκπροσωπούμενη από τη Νέα Δημοκρατία, διατηρεί την ηγεμονία στον χώρο του κέντρου, αλλά ταυτόχρονα παρακολουθεί τις διαρκείς ανακατατάξεις που συντελούνται στα δεξιά της.

Η ύπαρξη πολλαπλών κομμάτων και σχηματισμών με διαφορετικές αφετηρίες –από τη θρησκευτική προσήλωση μέχρι τον λαϊκιστικό εθνικισμό– εμποδίζει τη συγκρότηση ενός ενιαίου, συμπαγούς μετώπου. Αντί να κεφαλαιοποιούν τη διεθνή δυναμική του χώρου, οι διάφοροι εκπρόσωποι της ελληνικής σκληρής δεξιάς επιδίδονται συχνά σε έναν αδυσώπητο ανταγωνισμό για την προσέλκυση του ίδιου περιορισμένου εκλογικού ακροατηρίου.

Ο «εμφύλιος» στα δεξιά και ο κίνδυνος κανιβαλισμού

Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το πιθανότερο σενάριο για το επόμενο διάστημα δεν είναι η δημιουργία μιας ισχυρής εναλλακτικής στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, αλλά το να «φάνε τις σάρκες τους» οι υφιστάμενοι σχηματισμοί. Ο διαγκωνισμός μεταξύ των ηγεσιών τους για την πρωτοκαθεδρία δημιουργεί τριβές και αλληλοεξουδετερώσεις, αποτρέποντας την επίτευξη υψηλών ποσοστών που θα μπορούσαν να απειλήσουν άμεσα την κυβερνητική σταθερότητα.

Η πολυδιάσπαση αυτή εντείνεται περαιτέρω από φήμες και εκτιμήσεις που διακινούνται σχετικά με ενδεχόμενες παρασκηνιακές κινήσεις ή ακόμη και αυτόνομες υποψηφιότητες προσώπων με βεβαρημένο παρελθόν στον ακροδεξιό χώρο, όπως ο αποφυλακιζόμενος Ηλίας Κασιδιάρης, ενόψει των προσεχών εκλογικών αναμετρήσεων. Μια τέτοια εξέλιξη, εφόσον ξεπεράσει τα υφιστάμενα θεσμικά και νομικά αναχώματα, θα μπορούσε να διασπάσει ακόμη περισσότερο τη δεξαμενή των ψηφοφόρων, εντείνοντας τη μάχη επιβίωσης μεταξύ των μικρότερων κομμάτων.

Η επόμενη ημέρα για το πολιτικό σύστημα

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε μια φάση πολιτικής αβεβαιότητας με ενισχυμένη τη φωνή των ευρωσκεπτικιστών, η Ελλάδα καλείται να διαχειριστεί τις δικές της εσωτερικές πιέσεις. Το ερώτημα για το εγχώριο πολιτικό σύστημα παραμένει: θα καταφέρει η εγχώρια Ακροδεξιά να εκφράσει ενιαία τη διαμαρτυρία ή ο εσωτερικός ανταγωνισμός και η έλλειψη ενιαίας στρατηγικής θα περιορίσουν τη δυναμική της σε μια διαρκή μάχη φθοράς;