OFF THE RECORD: Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις…
«Made by» αλλά όχι «Made in» China: Πώς το Πεκίνο παρακάμπτει τα εμπορικά τείχη της Δύσης

Λίγα χιλιόμετρα νότια του στρατηγικού λιμένα της Ταγγέρης στο Μαρόκο, η άλλοτε άνυδρη και ημιερημική γη μετατρέπεται με ταχείς ρυθμούς σε ένα απέραντο εργοτάξιο. Βαριά φορτηγά, γερανοί και κοντέινερ με τα σήματα του κινεζικού ναυτιλιακού κολοσσού Cosco συνθέτουν το σκηνικό μιας νέας πραγματικότητας. Εκεί θεμελιώνεται η βιομηχανική πολιτεία Mohammed VI Tanger Tech City, ένα φαραωνικό έργο που αποτελεί την επιτομή μιας νέας γεωοικονομικής στρατηγικής του Πεκίνου: την αντικατάσταση της ταμπέλας «Made in China» από το «Made by China».
Η Tanger Tech ως προγεφύρωμα προς την ευρωπαϊκή αγορά
Σχεδιασμένη για να στεγάσει περίπου 200 επιχειρήσεις —στη συντριπτική τους πλειονότητα κινεζικών συμφερόντων— η Tanger Tech δεν είναι απλώς ένα ακόμη βιομηχανικό πάρκο. Αποτελεί έναν παραγωγικό θύλακα ακριβώς απέναντι από τα Στενά του Γιβραλτάρ, σε απόσταση αναπνοής από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εταιρείες όπως η Qingdao Sentury Tire Co. κατασκευάζουν ήδη μονάδες με ετήσια παραγωγή εκατομμυρίων ελαστικών, η BTR New Material Group Co. επενδύει σε εξαρτήματα μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα, ενώ η Hailiang Group Co. δρομολογεί την παραγωγή υλικών χαλκού.
Η επιλογή του Μαρόκου δεν είναι τυχαία. Η χώρα της Βόρειας Αφρικής διαθέτει το μοναδικό πλεονέκτημα να διατηρεί συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου τόσο με την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι, τα προϊόντα που κατασκευάζονται εκεί αποκτούν «διαβατήριο» αδασμολόγητης εισόδου στις δύο μεγαλύτερες καταναλωτικές αγορές της Δύσης, παρακάμπτοντας τους αυστηρούς δασμούς και τους εμπορικούς φραγμούς που επιβάλλονται στα κινεζικά εμπορεύματα.
Παγκόσμιο δίκτυο με πάνω από 140 βιομηχανικούς θύλακες
Το εγχείρημα της Ταγγέρης εντάσσεται σε ένα πολύ ευρύτερο σχέδιο. Σύμφωνα με στοιχεία από το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) της Νέας Υόρκης, η Κίνα χρηματοδοτεί τουλάχιστον 145 παρόμοια βιομηχανικά πάρκα ανά την υφήλιο, ενώ δεκάδες ακόμη βρίσκονται στα σκαριά. Πρόκειται για τη φυσική μετεξέλιξη της πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» που εγκαινίασε το 2013 ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ.
Η κλιμάκωση των εμπορικών τριβών μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου κατέστησε τη μετεγκατάσταση παραγωγικών μονάδων μονόδρομο για τις κινεζικές επιχειρήσεις. Μαθαίνοντας από τις δυτικές πολυεθνικές, οι κινεζικοί όμιλοι διεθνοποιούνται ώστε να βρεθούν πλησιέστερα στις πρώτες ύλες, να μειώσουν τα κόστη logistics και να προστατευθούν από τον γεωπολιτικό προστατευτισμό.
Η νέα αρχιτεκτονική της εφοδιαστικής αλυσίδας
Το κρίσιμο στοιχείο αυτής της μετάβασης είναι ότι οι κινεζικές εταιρείες δεν μεταφέρουν απλώς μεμονωμένα εργοστάσια, αλλά ολόκληρα οικοσυστήματα. Προμηθευτές, κατασκευαστές εξαρτημάτων και εταιρείες logistics ακολουθούν τους βασικούς ομίλους σε χώρες όπως η Καμπότζη, η Μαλαισία, η Ουγγαρία και το Μαρόκο.
Ακόμη κι αν ένα τελικό προϊόν συναρμολογείται εκτός συνόρων με τη συμμετοχή τοπικού εργατικού δυναμικού, ο μηχανολογικός εξοπλισμός, οι εξειδικευμένοι μηχανικοί, η τεχνογνωσία και τα κέρδη παραμένουν υπό κινεζικό έλεγχο. Μέσω αυτού του μοντέλου, το Πεκίνο διατηρεί ανέπαφη την παραγωγική του ισχύ και διασφαλίζει ότι, παρά τα δυτικά εμπορικά τείχη, η παγκόσμια βιομηχανία θα συνεχίσει να εξαρτάται από τις κινεζικές αλυσίδες εφοδιασμού.























