Intel: Πενταετής καθυστέρηση για το εργοστάσιο στο Οχάιο εν μέσω της κούρσας για το AI

Σε μια περίοδο κατά την οποία η εκρηκτική άνοδος της τεχνητής νοημοσύνης εκτοξεύει παγκοσμίως τη ζήτηση για προηγμένους ημιαγωγούς, η Intel βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές ανατροπές στα επενδυτικά της πλάνα. Παρότι ο αμερικανικός τεχνολογικός κολοσσός ανακοίνωσε ένα νέο κατασκευαστικό ορόσημο στις εγκαταστάσεις του στο Νιου Όλμπανι, κοντά στο Κολόμπους του Οχάιο, το μεγαλεπήβολο έργο παραγωγής chips καταγράφει πλέον καθυστέρηση τουλάχιστον πέντε ετών σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα.

Η τοποθέτηση του πρώτου μεγάλου δομικού ζευκτού σηματοδοτεί την έναρξη της επόμενης κατασκευαστικής φάσης, ωστόσο η συνολική εικόνα απέχει από τις αρχικές εξαγγελίες του 2022. Τότε, στόχος ήταν η εκκίνηση της παραγωγής εντός του 2025. Μετά από διαδοχικές αναθεωρήσεις, η Intel τοποθετεί πλέον την ολοκλήρωση της πρώτης μονάδας το 2030, ενώ το δεύτερο εργοστάσιο αναμένεται να παραδοθεί το 2031.

Αλλαγή στρατηγικής και η ανάγκη για εμπορικές συμφωνίες

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τις βαθύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η εταιρεία στην προσπάθειά της να ανακτήσει τα ηνία στην παγκόσμια αγορά microchips. Το κεντρικό ζήτημα εστιάζεται στην εξασφάλιση ικανού αριθμού πελατών ώστε να καταστεί βιώσιμη η τεράστια αυτή επένδυση.

Ενώ ο πρώην διευθύνων σύμβουλος, Πατ Γκέλσινγκερ, είχε θέσει ως απόλυτη προτεραιότητα την ταχεία επέκταση της παραγωγής για λογαριασμό τρίτων, η ανάληψη της ηγεσίας από τον Λιπ-Μπου Ταν το 2025 έφερε μια πιο συντηρητική και ρεαλιστική προσέγγιση. Πλέον, οι κεφαλαιουχικές δαπάνες συνδέονται άμεσα με την πραγματική ζήτηση. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για πιθανή σύμπραξη με τη νοτιοκορεατική SK Hynix, κορυφαίο παραγωγό μνημών HBM για συστήματα AI, η οποία θα μπορούσε να αξιοποιήσει τμήμα των υποδομών στο Οχάιο.

Το στοίχημα της τεχνολογίας 18A και ο ρόλος της TSMC

Την ίδια ώρα, η Intel σημειώνει απτή πρόοδο στις εγκαταστάσεις της στην Αριζόνα, όπου προχωρά η μαζική παραγωγή με τη λιθογραφία 18A, ενώ σχεδιάζεται νέα μονάδα έως το τέλος του 2028. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή αξιοποιείται μέχρι στιγμής σχεδόν αποκλειστικά για εσωτερική χρήση. Η απουσία ενός μεγάλου εξωτερικού πελάτη συνδέεται με τη διστακτικότητα της αγοράς, απόρροια των ιστορικών καθυστερήσεων που είχε σημειώσει η Intel στις τεχνολογίες 7 και 10 νανομέτρων.

Παρ’ όλα αυτά, το διεθνές περιβάλλον προσφέρει ένα παράθυρο ευκαιρίας. Ο κυρίαρχος παίκτης του κλάδου, η ταϊβανέζικη TSMC, δέχεται τεράστια πίεση από κολοσσούς όπως η Nvidia, η AMD, η Apple και η Broadcom, με αποτέλεσμα η διαθέσιμη παραγωγική της δυναμικότητα να εξαντλείται. Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές Τζόρνταν Κλάιν της Mizuho Securities και Νταν Χάτσεσον της TechInsights, οι εταιρείες σχεδιασμού chips αναζητούν εναγωνίως μια δεύτερη αξιόπιστη πηγή παραγωγής, τόσο για να θωρακίσουν την εφοδιαστική τους αλυσίδα όσο και για να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική τους θέση. Το μεγάλο στοίχημα για την Intel παραμένει αν θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί αυτό το κενό και να μετατρέψει το ενδιαφέρον της αγοράς σε δεσμευτικά συμβόλαια.