Υπόθεση Έπσταϊν: Στο στόχαστρο ο δικηγόρος και ο λογιστής του για διακίνηση γυναικών στο ράντσο «Ζόρο»

Νέες νομικές διαστάσεις λαμβάνει η πολύκροτη υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν, καθώς δύο από τους στενότερους συνεργάτες και διαχειριστές της περιουσίας του βρίσκονται αντιμέτωποι με βαρύτατες κατηγορίες. Ο προσωπικός του δικηγόρος, Ντάρεν Ίντικ, και ο επί σειρά ετών λογιστής του, Ρίτσαρντ Καν, κατηγορούνται μέσω νέας αγωγής ότι διευκόλυναν ενεργά τη συστηματική σεξουαλική κακοποίηση και τη διακίνηση γυναικών, εστιάζοντας ιδιαίτερα στις δραστηριότητες που λάμβαναν χώρα στο διαβόητο ράντσο «Ζόρο» στο Νέο Μεξικό.

Ο ρόλος-κλειδί των έμπιστων συνεργατών και τα εκατομμύρια της διαθήκης

Ο Ίντικ και ο Καν δεν αποτελούσαν απλούς επαγγελματικούς συμβούλους για τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματιστή. Μετά την αυτοκτονία του Έπσταϊν σε ομοσπονδιακή φυλακή της Νέας Υόρκης το 2019, αποκαλύφθηκε πως στους δύο άνδρες είχαν κληροδοτηθεί εκατομμύρια δολάρια, ενώ παράλληλα ορίστηκαν ως εκτελεστές της διαθήκης του και διαχειριστές του τεράστιου fund αποζημιώσεων των θυμάτων.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία της νέας αγωγής, η εμπλοκή τους ξεπερνούσε κατά πολύ τα τυπικά καθήκοντα νομικής και λογιστικής υποστήριξης. Τα θύματα υποστηρίζουν ότι αμφότεροι γνώριζαν πλήρως τη λειτουργία του κυκλώματος εκμετάλλευσης ανηλίκων και νεαρών γυναικών. Αντί να απέχουν ή να καταγγείλουν τις πράξεις, φέρονται να συνέβαλαν στον σχεδιασμό των ταξιδιών, στην εκταμίευση σημαντικών χρηματικών ποσών προς τα θύματα και τους στρατολογητές, αλλά και στη διατήρηση του αυστηρού κλίματος μυστικότητας που κάλυπτε το δίκτυο.

Το απομονωμένο ράντσο «Ζόρο» στο επίκεντρο του δικτύου

Ιδιαίτερη έμφαση στο κατηγορητήριο δίνεται στο ράντσο «Ζόρο», μια τεράστια, απομονωμένη έκταση χιλιάδων στρεμμάτων στο Νέο Μεξικό. Η αγωγή περιγράφει το ράντσο ως έναν ιδιωτικό θύλακα όπου ο Έπσταϊν μετέφερε γυναίκες μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, καθιστώντας τες ευάλωτες και αποκομμένες από κάθε δυνατότητα διαφυγής.

Οι ενάγουσες καταγγέλλουν ότι οι Ίντικ και Καν χειρίζονταν τις υλικοτεχνικές ανάγκες της εγκατάστασης και εξασφάλιζαν τη συνεχή ροή κεφαλαίων για τη συντήρησή της και τη μεταφορά προσώπων, παρά το γεγονός ότι είχαν σαφή επίγνωση των παράνομων δραστηριοτήτων. Με αυτόν τον τρόπο, υποστηρίζεται πως λειτούργησαν ως απαραίτητοι κρίκοι για την απρόσκοπτη λειτουργία της εγκληματικής οργάνωσης.

Η μάχη για τη δικαστική λογοδοσία

Η νέα αυτή προσφυγή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των θυμάτων να αποδοθούν ευθύνες όχι μόνο στον φυσικό αυτουργό, αλλά και στον ευρύτερο κύκλο προστασίας και διευκόλυνσης που επέτρεψε τη δράση του επί δεκαετίες. Οι συνήγοροι των εναγόντων τονίζουν ότι κανένας επαγγελματίας δεν μπορεί να επικαλείται το καθήκον εμπιστευτικότητας ή την επαγγελματική ασυλία όταν προκύπτει συνέργεια σε εμπορία ανθρώπων.

Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι των Ίντικ και Καν αρνούνται κατηγορηματικά οποιαδήποτε γνώση ή συμμετοχή σε παράνομες πράξεις, υποστηρίζοντας ότι εκτελούσαν αποκλειστικά τα νόμιμα επαγγελματικά τους καθήκοντα. Η νομική διαμάχη που ξεκινά αναμένεται να ρίξει περαιτέρω φως στους μηχανισμούς χρηματοδότησης και συγκάλυψης που διατήρησαν ζωντανό το δίκτυο του Έπσταϊν μέχρι το τέλος.