Επίδομα παιδιού: Στο «μικροσκόπιο» του ΟΟΣΑ η άνιση κατανομή – Προτάσεις για αυξήσεις

Σοβαρά ζητήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και τη δομή του επιδόματος παιδιού στην Ελλάδα θέτει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) σε πρόσφατη έκθεσή του. Σύμφωνα με τις επισημάνσεις του Οργανισμού, η τρέχουσα πολιτεία κατανομής της ενίσχυσης παρουσιάζει σημαντικές στρεβλώσεις, οι οποίες δεν ευνοούν την αντιμετώπιση του οξυμένου δημογραφικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας.

Συγκεκριμένα, ο ΟΟΣΑ διαπιστώνει ότι η κρατική στήριξη για το τρίτο παιδί είναι διπλάσια σε σύγκριση με εκείνη που παρέχεται για καθένα από τα δύο πρώτα παιδιά. Αυτή η άνιση κατανομή κρίνεται αναποτελεσματική, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, αγγίζοντας μόλις τα 1,2 παιδιά ανά γυναίκα, την ίδια στιγμή που ο μέσος όρος στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ ανέρχεται σε 2,1 παιδιά. Παράλληλα, καταγράφεται ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό γυναικών χωρίς παιδιά, γεγονός που καθιστά αναγκαία μια ριζική επανεξέταση της φιλοσοφίας των οικογενειακών επιδομάτων.

Υπό το πρίσμα αυτών των δεδομένων, ο Οργανισμός επανέρχεται με συγκεκριμένες προτάσεις που είχαν διατυπωθεί πρόσφατα και σε ειδική μελέτη. Μεταξύ αυτών, εξετάζεται σοβαρά το ενδεχόμενο μιας αύξησης της τάξης του 30% στο επίδομα παιδιού ή, εναλλακτικά, μιας σημαντικής αύξησης της φορολογικής έκπτωσης για τα τέκνα κατά 76%. Στόχος των παρεμβάσεων αυτών είναι η ουσιαστική ενίσχυση, κυρίως, των νοικοκυριών με μεσαία εισοδήματα, τα οποία συχνά επωμίζονται το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα οικογενειακά επιδόματα στην Ελλάδα παραμένουν αμετάβλητα εδώ και τουλάχιστον μία διετία. Την ίδια χρονική περίοδο, παρατηρείται σταδιακή μείωση του αριθμού των δικαιούχων, καθώς οι ονομαστικές αυξήσεις στα εισοδήματα –λόγω πληθωριστικών πιέσεων και μισθολογικών προσαρμογών– συχνά «εκτοξεύουν» τους πολίτες εκτός των αυστηρών εισοδηματικών κριτηρίων που θέτουν τα τρέχοντα προγράμματα.

Η ελληνική κυβέρνηση καλείται πλέον να σταθμίσει τα νέα δεδομένα και τις προτάσεις του ΟΟΣΑ, αναζητώντας δημοσιονομικό χώρο για την αναμόρφωση του πλαισίου στήριξης της οικογένειας, προκειμένου το σύστημα να γίνει πιο δίκαιο, στοχευμένο και αποτελεσματικό απέναντι στην κρίση γεννήσεων.