OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Μία προσωπική τραγωδία μπορεί να ανατρέψει πλήρως τα σχέδια μιας ζωής και να οδηγήσει σε εντελώς νέα μονοπάτια. Αυτή είναι η διαδρομή της Λίλι Βιταγιαρουκσκούλ, η οποία σε ηλικία 11 ετών διακρινόταν σε διαγωνισμούς της NASA και ονειρευόταν μια καριέρα στην αεροδιαστημική, αλλά στα 30 της χρόνια ηγείται μιας πρωτοποριακής εταιρείας στον χώρο της υγείας, η οποία έχει αντλήσει κεφάλαια άνω των 9 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η στροφή στην καριέρα της δεν ήταν τυχαία. Όταν η Βιταγιαρουκσκούλ ήταν 16 ετών, η θεία της διαγνώστηκε με καρκίνο. Η ασθένεια αυτή λειτούργησε ως καταλύτης για την οικογένειά της, αναδεικνύοντας με τον πιο οδυνηρό τρόπο τα τεράστια και απρόβλεπτα οικονομικά και πρακτικά βάρη που συνοδεύουν τη μακροχρόνια φροντίδα ενός ασθενούς. Η έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης, η γλωσσική διαφορά και η εξάντληση των μελών της οικογένειας δημιούργησαν μια κατάσταση βαθιάς κρίσης, τόσο συναισθηματικής όσο και οικονομικής.
Αυτή η εμπειρία την σημάδεψε βαθιά. Ως παιδί μεταναστών πρώτης γενιάς, η Βιταγιαρουκσκούλ είχε από νωρίς αντιληφθεί τη σημασία του χρήματος, αλλά η δοκιμασία της ασθένειας της θείας της της απέδειξε ότι η σκληρή δουλειά από μόνη της δεν αρκεί για να εγγυηθεί την οικονομική ασφάλεια απέναντι στις απρόβλεπτες προκλήσεις της ζωής. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της και την εργασία της σε εταιρείες τεχνολογίας και μηχανικής, αποφάσισε να αξιοποιήσει τις γνώσεις της για να δώσει λύση σε ένα πρόβλημα που θεωρούσε κατακερματισμένο και παραμελημένο.
Έτσι προέκυψε η Waterlily, μια πλατφόρμα που αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσει τις οικογένειες να προετοιμαστούν οικονομικά και πρακτικά για τη μακροχρόνια φροντίδα ηλικιωμένων ή ασθενών με σοβαρές παθήσεις. Η πλατφόρμα παρέχει εξατομικευμένες προβλέψεις και στρατηγικές χρηματοδότησης, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της υγείας, τα αποταμιευτικά δεδομένα και τις οικογενειακές ανάγκες των χρηστών.
Μιλώντας για την πορεία της, η νεαρή διευθύνουσα σύμβουλος επισημαίνει ότι, συνομιλώντας με χιλιάδες οικογένειες, διαπίστωσε πως η δική της τραυματική εμπειρία δεν ήταν εξαίρεση. Αντιθέτως, η οικονομική πίεση και η ψυχική φθορά αποτελούν κοινό τόπο για πολίτες που καλούνται να διαχειριστούν ανάλογες κρίσεις χωρίς την κατάλληλη υποστήριξη. Με τη δραστηριότητά της, η Βιταγιαρουκσκούλ αποδεικνύει ότι οι δεξιότητες της μηχανικής μπορούν να υπηρετήσουν βαθιά ανθρώπινες ανάγκες, προσφέροντας πρακτικές διόδους σε ζητήματα που αφορούν το μέλλον κάθε οικογένειας.
