Συνάλλαγμα: Πώς τα δημοσιονομικά αδιέξοδα της Ευρώπης δίνουν νέα ώθηση στο αμερικανικό δολάριο

Σε τροχιά ισχυρής ανόδου παραμένει το αμερικανικό νόμισμα, αγγίζοντας τα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 18 μηνών. Ενώ η ανθεκτικότητα της οικονομίας των ΗΠΑ και τα υψηλά επιτόκια της Federal Reserve συνεχίζουν να προσφέρουν σταθερή στήριξη, ο καταλύτης που καθοδηγεί το πρόσφατο ράλι εντοπίζεται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού: στην κλιμακούμενη αβεβαιότητα και τις δημοσιονομικές αδυναμίες που ταλανίζουν την Ευρωζώνη.

Τα δημοσιονομικά ρήγματα στην Ευρώπη και η διεύρυνση των spreads

Το δολάριο έχει καταγράψει άνοδο περίπου 5% έναντι του ευρώ από την αρχή του έτους, με τους επενδυτές να εκμεταλλεύονται την αδυναμία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκονται τα υψηλά ελλείμματα της Γαλλίας, αλλά και η προοπτική μετακύλισης των πιέσεων στην Ιταλία και την υπόλοιπη περιφέρεια.

Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι το spread μεταξύ των γαλλικών και γερμανικών δεκαετών ομολόγων σημείωσε πρόσφατα τη μεγαλύτερη εβδομαδιαία άνοδο των τελευταίων δεκαετιών. Παράλληλα, το χάσμα αποδόσεων ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γερμανία διευρύνθηκε με τον ταχύτερο ρυθμό από την περίοδο της πανδημίας. Όπως επισημαίνει ο Καρλ Σαμότα, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής της Corpay, η προσοχή των αγορών εστιάζεται πλέον στις χώρες όπου η πολιτική δυσλειτουργία καθιστά επισφαλή τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, υπονομεύοντας το ευρώ.

Το δίλημμα της ΕΚΤ και η ενεργειακή ευπάθεια

Την ίδια ώρα, η παραδοσιακή συσχέτιση μεταξύ αυξήσεων επιτοκίων και ενίσχυσης του νομίσματος φαίνεται να έχει διαρραγεί για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Παρότι η ΕΚΤ προχώρησε πρόσφατα σε νέα αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης για να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, το ευρώ υποχώρησε, καθώς οι αγορές εκφράζουν φόβους για τις επιπτώσεις στη δοκιμαζόμενη ανάπτυξη.

Η Ευρώπη παραμένει δομικά ευάλωτη λόγω της υψηλής της εξάρτησης από τις εισαγωγές ενέργειας και της μεγάλης βαρύτητας του μεταποιητικού τομέα. Σύμφωνα με τον Μπέντζαμιν Φορντ, ερευνητή της εταιρείας Macro Hive, το αυξημένο ενεργειακό κόστος λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ευρωπαϊκή ανάπτυξη, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που εμφανίζουν μεγαλύτερη αντοχή στους εξωγενείς κραδασμούς. Ο ίδιος εκτιμά ότι το ευρώ ενδέχεται να υποχωρήσει περαιτέρω, φτάνοντας έως και το 1,10 δολάριο.

Την ίδια στιγμή, αναλυτές όπως ο Νταν Τομπόν της Citi, προειδοποιούν για τον κίνδυνο ενός «πολιτικού λάθους» από την ΕΚΤ, εάν εφαρμόσει υπερβολικά αυστηρή νομισματική πολιτική σε μια οικονομία που δεν αντέχει πρόσθετο κόστος δανεισμού.

Το ισχυρό πλεονέκτημα των αμερικανικών αποδόσεων

Στον αντίποδα, το αμερικανικό νόμισμα εξακολουθεί να επωφελείται από τη διαφορά αποδόσεων. Με τις αγορές να προεξοφλούν ισχυρή πιθανότητα για τουλάχιστον μία ακόμη αύξηση επιτοκίων από τη Federal Reserve, οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων παραμένουν σε πολυετή υψηλά επίπεδα.

Όπως σημειώνει ο Ούτο Σινοχάρα, ανώτερος στρατηγικός επενδύσεων στη Mesirow Currency Management, το απόλυτο πλεονέκτημα επιτοκίων των ΗΠΑ έναντι των ανεπτυγμένων αγορών καθιστά το δολάριο ασφαλές καταφύγιο. Όσο η Ευρώπη παλεύει με τον στασιμοπληθωρισμό και τα δημοσιονομικά της κενά, η ζυγαριά στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος αναμένεται να παραμείνει στραμμένη υπέρ του αμερικανικού νομίσματος.