Νότια Κορέα: Στη Σεούλ τα κατοικίδια «διαλέγουν» κάρτες ταρώ για να πουν όσα δεν μπορούν

Στη Σεούλ της Νότιας Κορέας, μια νέα και ασυνήθιστη τάση κερδίζει έδαφος, φέρνοντας πιο κοντά τους ιδιοκτήτες με τα ζώα τους. Το «ταρώ για κατοικίδια» αποτελεί πλέον μια αναπτυσσόμενη υπηρεσία, όπου τα ζώα καλούνται να επιλέξουν κάρτες μυρίζοντάς τες ή αγγίζοντάς τις με το πόδι τους. Στόχος είναι να βρεθεί μια ερμηνεία για όσα παραμένουν ανείπωτα: το άγχος, ο πόνος, ο φόβος, το τραύμα και η μοναξιά.

Η επαγγελματίας Χουάνγκ, η οποία διατηρεί κατάστημα στη νοτιοκορεατική πρωτεύουσα από το 2014, επισημαίνει ότι η ζήτηση αυξάνεται σταθερά. Οι πολίτες αντιμετωπίζουν τα ζώα τους όλο και περισσότερο ως βασικά μέλη της οικογένειας, συχνά ως τη μοναδική καθημερινή συντροφιά στο σπίτι. Μάλιστα, η ίδια έχει σχεδιάσει μια ειδική τράπουλα για κατοικίδια, υποδεχόμενη στο γραφείο της όχι μόνο σκύλους και γάτες, αλλά και χελώνες ή ερπετά.

Κάθε συνεδρία κοστίζει 20.000 γουόν, δηλαδή περίπου 14 δολάρια, με τους πελάτες να επιστρέφουν συχνά. Μια κάρτα με σπαθιά, για παράδειγμα, μπορεί να ερμηνευθεί ως ένδειξη σωματικής ενόχλησης ή πόνου στις αρθρώσεις. Φυσικά, δεν πρόκειται για κτηνιατρική διάγνωση. Η πρακτική αυτή κινείται στα όρια της πίστης, της παρηγοριάς και της ανθρώπινης ανάγκης για επικοινωνία με ένα πλάσμα που παρατηρεί σιωπηλά καθημερινά.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ριου Σου-μι, η οποία επισκέφθηκε τη Χουάνγκ με τον σκύλο της, τον Ι-σουλ. Ο σκύλος, διασωσμένο ζώο, συνεχίζει να τρομάζει στη θέα ανθρώπων με στολές διασωστών, εξαιτίας ενός παλαιότερου τραύματος, όταν η ιδιοκτήτρια είχε καταρρεύσει στο σπίτι. Σύμφωνα με την ερμηνεία των καρτών, το τραύμα δείχνει να υποχωρεί αργά.

Πίσω από αυτή την εκκεντρική υπηρεσία κρύβεται μια βαθιά κοινωνική αλλαγή στη Νότια Κορέα. Τα κατοικίδια ζουν πλέον στο 29,2% των νοικοκυριών, ποσοστό αυξημένο από το 17,4% του 2010. Την ίδια στιγμή, η χώρα καταγράφει το χαμηλότερο ποσοστό γεννήσεων παγκοσμίως, επηρεασμένη από το υψηλό κόστος στέγασης, την ακριβή εκπαίδευση και την εργασιακή πίεση.

Μέσα σε αυτό το κενό, το κατοικίδια ζώα λειτουργούν ως συγκάτοικοι και μάρτυρες της μοναξιάς. Το ταρώ δεν αποδεικνύει ότι οι κάρτες διαβάζουν το μυαλό των ζώων, αποτυπώνει όμως την αγωνία των ανθρώπων να ερμηνεύσουν τις σιωπές και τα κρυμμένα νοήματα της σχέσης τους.

Στη Σεούλ, ο άνθρωπος ακούει την ερμηνεία και ίσως τελικά μαθαίνει κάτι περισσότερο για τον εαυτό του: πόσο βαθιά έχει μετακινηθεί η έννοια της οικογένειας σε μια κοινωνία όπου τα σπίτια γεμίζουν όλο και λιγότερο με παιδιά και όλο και περισσότερο με ζώα συντροφιάς.