Μισθοί: Το κυβερνητικό σχέδιο για την ενίσχυση της μεσαίας τάξης και το «κλειδί» των συλλογικών συμβάσεων

Στην ενίσχυση των εισοδημάτων της μεσαίας τάξης στρέφει πλέον το οικονομικό της επιτελείο η κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας ότι η διαδοχική αύξηση του κατώτατου μισθού δεν επαρκεί από μόνη της για να συμπαρασύρει το σύνολο του ιδιωτικού τομέα. Με περίπου 900.000 εργαζομένους να εξακολουθούν να αμείβονται με καθαρές αποδοχές κάτω από το όριο των 1.000 ευρώ, η επόμενη φάση της εισοδηματικής πολιτικής εστιάζει στην αναθέρμανση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και στη διάχυση της ανάπτυξης σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Η πραγματικότητα των 900.000 εργαζομένων κάτω από τα 1.000 ευρώ

Παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις στη βάση της μισθολογικής κλίμακας τα τελευταία έτη, τα επίσημα στοιχεία αποτυπώνουν μια ανθεκτική συμπίεση στα ενδιάμεσα εισοδήματα. Σχεδόν ένας στους δύο μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα παραμένει σε επίπεδα αμοιβών που δυσκολεύονται να απορροφήσουν το αυξημένο κόστος διαβίωσης, τη στεγαστική πίεση και τις επιπτώσεις του πληθωρισμού στα βασικά αγαθά.

Η κυβερνητική δέσμευση για σύγκλιση του μέσου μισθού προς τα 1.500 ευρώ έως το τέλος του 2027 απαιτεί διαρθρωτικές παρεμβάσεις που υπερβαίνουν τις διοικητικές αποφάσεις. Η αποκαλούμενη «επιχείρηση μεσαία τάξη» έχει ως στόχο να δημιουργήσει δυναμική αναβάθμισης των αποδοχών για εξειδικευμένους εργαζομένους, αποκαθιστώντας τη σύνδεση μεταξύ παραγωγικότητας και αμοιβής.

Το «όπλο» των συλλογικών συμβάσεων και η ευρωπαϊκή οδηγία

Κεντρικό ρόλο στη στρατηγική αυτή καλείται να διαδραματίσει η επανεκκίνηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Το Υπουργείο Εργασίας επεξεργάζεται ένα πιο λειτουργικό πλαίσιο για την επέκταση των κλαδικών συμβάσεων, ευθυγραμμιζόμενο παράλληλα με τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία που θέτει ως επιθυμητό στόχο την κάλυψη του 80% των εργαζομένων από συλλογικές ρυθμίσεις.

Μέσα από τον διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους, επιδιώκεται η άρση γραφειοκρατικών εμποδίων που καθιστούσαν δυσχερή την κήρυξη συμβάσεων ως γενικώς υποχρεωτικών, ώστε να κατοχυρωθούν ισχυρότεροι κλαδικοί μισθοί σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως ο τουρισμός, το εμπόριο και η βιομηχανία.

Μείωση εισφορών και κίνητρα παραγωγικότητας

Παράλληλα με το θεσμικό πλαίσιο των συμβάσεων, το σχέδιο πλαισιώνεται από τη σταδιακή αποκλιμάκωση του μη μισθολογικού κόστους. Η νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών αναμένεται να λειτουργήσει ως επιπλέον κίνητρο για τις επιχειρήσεις, διευκολύνοντας τη μετακύλιση του οφέλους στις καθαρές αποδοχές του προσωπικού.

Το στοίχημα για την οικονομία παραμένει υψηλό: η ουσιαστική ενίσχυση των μισθών της μεσαίας τάξης αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και τη διασφάλιση βιώσιμων ρυθμών ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια.