Κινηματογραφικές πρεμιέρες: Ο ουμανισμός του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι και οι νέες αφίξεις στις αίθουσες

Η κινηματογραφική εβδομάδα φέρνει στις σκοτεινές αίθουσες ένα ενδιαφέρον μείγμα συναισθηματικού βάθους, κοινωνικού προβληματισμού και εμπορικών πειραματισμών. Ξεχωρίζει αναμφίβολα η νέα δημιουργία του βραβευμένου με Όσκαρ Ιάπωνα σκηνοθέτη Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, η οποία λειτουργεί ως ένα αντίδοτο στην αποξένωση της σύγχρονης εποχής, ενώ η εγχώρια και διεθνής παραγωγή παρουσιάζει ιστορίες που κινούνται ανάμεσα στο δράμα, την πολιτική σάτιρα και την ανάλαφρη κωμωδία.

«Έτσι Ξαφνικά»: Ο Ριουσούκε Χαμαγκούτσι υπερασπίζεται την αξία της ανθρώπινης επαφής

Μετά τη σαρωτική επιτυχία του «Drive My Car» και τη διάκριση στις Κάννες με το «Ο Διάβολος δεν υπάρχει», ο Ριουσούκε Χαμαγκούτσι παραδίδει με το «Έτσι Ξαφνικά» ένα σπάνιο δείγμα βαθιά ανθρωποκεντρικού σινεμά. Σε μια περίοδο όπου τα συστήματα υγείας στη Δύση έχουν μετατραπεί σε απρόσωπους μηχανισμούς διαχείρισης κόστους-οφέλους, απογυμνώνοντας τη φροντίδα από την ενσυναίσθηση, ο Ιάπωνας δημιουργός επαναφέρει το πρωταρχικό νόημα του ανθρωπισμού.

Η πλοκή εστιάζει στη Μαρί-Λου (Βιρζινί Εφιρά), η οποία δίνει καθημερινή μάχη για να διατηρήσει την ανθρωπιά της στο νοσηλευτικό έργο, και στη σύνδεσή της με τη Γιαπωνέζα θεατρική συγγραφέα Μαρί (Τάο Οκαμότο), που βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανίατη ασθένεια. Ο Χαμαγκούτσι αποφεύγει επιδέξια τους μελοδραματικούς σκοπέλους και τις εύκολες κοινοτοπίες, προσεγγίζοντας τη φθαρτότητα με απλότητα, αυθεντικότητα και απόλυτη άρνηση απέναντι σε κάθε μορφή συστημικής απανθρωπιάς.

Κινηματογραφικές πρεμιέρες: Ο ουμανισμός του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι και οι νέες αφίξεις στις αίθουσες

Οικογενειακές ρωγμές στο «Η καλή αδελφή» και χάος στη «Θυσία» του Ρομέν Γαβρά

Σε εντελώς διαφορετικό ύφος, η Σάρα Μίλο Φίσερ σκηνοθετεί το δραματικό φιλμ «Η καλή αδελφή». Η ιστορία ακολουθεί τη Ρόουζ, η οποία φιλοξενείται από τον αδελφό της και γίνεται μάρτυρας ενός περιστατικού που οδηγεί σε μια σοβαρή καταγγελία για βιασμό εις βάρος του. Εγκλωβισμένη ανάμεσα στο αίμα και την ηθική υποχρέωση της έμφυλης αλληλεγγύης, η ηρωίδα αναζητά τη φωνή της. Η σκηνοθέτιδα αξιοποιεί τη βαριά, οικογενειακή σιωπή μέσα από έναν ασφυκτικό μινιμαλισμό που αποτυπώνει πειστικά το ψυχολογικό τέλμα.

Παράλληλα, ο Ρομέν Γαβράς επιστρέφει με τη «Θυσία», μια ταινία υψηλών προδιαγραφών που γυρίστηκε στην Ελλάδα. Με ένα εντυπωσιακό επιτελείο αστέρων —μεταξύ των οποίων οι Τζον Μάλκοβιτς, Βενσάν Κασέλ, Άνια Τέιλορ-Τζόι, Σάλμα Χάγιεκ και Κρις Έβανς—, η υπόθεση παρακολουθεί την εισβολή ριζοσπαστών σε ένα γκαλά μεγιστάνων με σκοπό μια ανθρωποθυσία. Παρά το υποσχόμενο και ψυχαγωγικό πρώτο μέρος, η αφήγηση χάνει σταδιακά τον ρυθμό της, παραδιδόμενη σε ένα μεταμοντέρνο και συγκεχυμένο ναρκισσισμό.

«Η βαλίτσα»: Αμήχανη απόπειρα για σύγχρονη ελληνική κωμωδία

Στο πεδίο της εγχώριας παραγωγής, «Η βαλίτσα» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαθανάση επιχειρεί να επαναφέρει το είδος της μαύρης κωμωδίας καταστάσεων. Οι Ναταλία Τσαλίκη, Αναστασία Παντούση και Λίλα Μπακλέση ενσαρκώνουν τρεις γυναίκες που εντοπίζουν μια βαλίτσα γεμάτη μετρητά δίπλα σε ένα πτώμα. Δυστυχώς, το φιλμ ασφυκτιά κάτω από μια παρωχημένη τηλεοπτική αισθητική και επαναλαμβανόμενες ατάκες που θυμίζουν δεκαετία του 1990, στερώντας από το ταλαντούχο καστ τη δυνατότητα να αναδείξει τις κωμικές του αρετές.

ThePostPolitics Newsroom
ThePostPolitics Newsroom