Κηδεία Γιάννη Βαρβιτσιώτη: Συγκίνησαν οι τρεις εγγονές του στον τελευταίο αποχαιρετισμό

Βαριά συγκίνηση και στιγμές απόλυτης θλίψης επικράτησαν στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου συγγενείς, φίλοι και πολιτικός κόσμος είπαν το τελευταίο «αντίο» στον Γιάννη Βαρβιτσιώτη. Το ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία, με την οικογένεια, τους συνεργάτες και πολίτες να αποδίδουν τιμές σε μια εμβληματική μορφή της μεταπολιτευτικής πολιτικής ζωής της Ελλάδας.

Το πιο συναισθηματικά φορτισμένο σημείο της εξοδίου ακολουθίας ήταν αναμφίβολα ο επικήδειος λόγος που εκφώνησαν οι τρεις εγγονές του. Με τα λόγια τους, κατάφεραν να «σπάσουν καρδιές», αποκαλύπτοντας την ανθρώπινή πλευρά ενός πολιτικού που σημάδεψε δεκαετίες δημόσιου βίου, αλλά για την οικογένειά του ήταν πάνω από όλα ο τρυφερός παππούς.

Με δάκρυα στα μάτια και φωνή που έτρεμε από τη συγκίνηση, η εκπρόσωπος των εγγονών μίλησε εξ ονόματος και των τριών, σκιαγραφώντας το πορτραίτο ενός ανθρώπου που δίδαξε με τη στάση ζωής του. «Από τον παππού δεν έμαθα από τα λόγια, αλλά έμαθα από το παράδειγμά του. Η ακεραιότητα, η εντιμότητα και η ηθική ήταν στάση ζωής που εφάρμοζες σε κάθε στιγμή», είπε χαρακτηριστικά, καθηλώνοντας το εκκλησίασμα.

Συνεχίζοντας τον απολογισμό της ζωής και των διδαγμάτων του, η εγγονή του υπογράμμισε πως για εκείνον οι κανόνες είχαν αξία διότι αποκαλύπτουν τον αληθινό χαρακτήρα ενός ανθρώπου όταν κανείς δεν τον κοιτάζει. «Μας έλεγες ότι η εμπιστοσύνη κερδίζεται από πράξεις και όχι από λόγια. Παππού μου λείπεις πολύ, αλλά θα σε βρίσκω σε κάθε απόφαση. Σε ευχαριστώ για την αγάπη, το παράδειγμα και την τεράστια παρακαταθήκη. Είναι τιμή που είμαι εγγονή σου», κατέληξε, αποσπώντας τα πιο ζεστά χειροκροτήματα από τους παρευρισκομένους που κατέκλυσαν τον ναό.

Στην τελετή παρέστησαν ηγεσίες κομμάτων, υπουργοί, βουλευτές και προσωπικότητες από τον ευρύτερο πολιτικό και επιχειρηματικό χώρο, οι οποίοι τίμησαν τη μνήμη του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, αναγνωρίζοντας την πολυετή του προσφορά στον τόπο. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στην οικογένειά του, η οποία όμως παρακαταθήκη της κρατά τις αξίες και τις αρχές που ο ίδιος πρέσβευε σε όλη του τη διαδρομή.