Ισπανία: Ιστορική γενική απεργία για το στεγαστικό ενόψει των πρόωρων εκλογών

Σε τροχιά γενικής πανεθνικής απεργίας εισέρχεται η Ισπανία στις 11 Νοεμβρίου, με τα συνδικάτα να καλούν τους πολίτες σε μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στη ραγδαία επιδείνωση της στεγαστικής κρίσης. Η κρίσιμη αυτή εξέλιξη λαμβάνει χώρα λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου, αναδεικνύοντας την εκρηκτική άνοδο των ενοικίων και τις αλλεπάλληλες εξώσεις στον απόλυτο πυρήνα της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

Η συγκεκριμένη κινητοποίηση φέρει ιδιαίτερο βάρος, καθώς πρόκειται για την πρώτη κοινή γενική απεργία που υποστηρίζεται από τα δύο μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα της χώρας, την UGT και την CCOO, εδώ και 14 χρόνια. Η κοινή στάση των συνδικάτων καταδεικνύει το μέγεθος της κοινωνικής αγανάκτησης, σε μια περίοδο όπου το δικαίωμα στη στέγαση τείνει να μετατραπεί σε προνόμιο για λίγους.

Κοινωνικός αναβρασμός και πολιτικό παρασκήνιο

Η απόφαση για κλιμάκωση των δράσεων αποτελεί την κορύφωση ενός ευρύτερου κύματος κινητοποιήσεων, το οποίο πυροδοτήθηκε από τη βίαιη έξωση μιας 87χρονης γυναίκας στη Μαδρίτη. Το περιστατικό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, οδηγώντας ακτιβιστές να κατασκηνώσουν σε κεντρικές πλατείες της ισπανικής πρωτεύουσας, απαιτώντας άμεσες παρεμβάσεις για την προστασία των ενοικιαστών.

Το εκρηκτικό κλίμα στους δρόμους, σε συνδυασμό με την πρόσφατη καταψήφιση από το κοινοβούλιο νομοθετικών διαταγμάτων για τον περιορισμό των εξώσεων και τη μείωση των τιμών των μισθωμάτων, οδήγησαν τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ στην προκήρυξη των πρόωρων καλπών. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει την πολιτική ατζέντα, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από τις πιέσεις για το μεταναστευτικό στον θύλακα της Θέουτα και τις καταγγελίες για υποθέσεις διαφθοράς, προς τη στεγαστική πολιτική όπου επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια των πολιτών.

Απλησίαστα ενοίκια και έλλειμμα εκατοντάδων χιλιάδων κατοικιών

Τα αριθμητικά δεδομένα περιγράφουν μια ασφυκτική πραγματικότητα για την ισπανική κοινωνία. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από την Τράπεζα της Ισπανίας, η χώρα καταγράφει έλλειμμα περίπου 750.000 κατοικιών, αριθμός που εκτιμάται ότι θα υπερβεί το ένα εκατομμύριο έως το 2028. Καθώς η απόκτηση ιδιόκτητης στέγης καθίσταται απαγορευτική για την πλειονότητα των νοικοκυριών, η πίεση μεταφέρεται στην αγορά ενοικίων με κατακόρυφη άνοδο των τιμών.

Το βάρος πέφτει δυσανάλογα στις νεότερες γενιές. Με βάση τα δεδομένα του Συμβουλίου Νεολαίας της χώρας, το μέσο μηνιαίο μίσθωμα ανέρχεται στα 1.176 ευρώ, ποσό που απορροφά το 98,7% του μέσου μισθού ενός νέου εργαζόμενου. «Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του μισθού μας δαπανάται για τη στέγαση. Ποιο είναι το νόημα της αύξησης του κατώτατου μισθού, όταν το κόστος της στέγασης αυξάνεται με ρυθμό τρεις, τέσσερις ή και πέντε φορές ταχύτερο;» υπογράμμισε χαρακτηριστικά η Βαλέρια Ράκου, εκπρόσωπος της Ένωσης Ενοικιαστών, αποτυπώνοντας το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει χιλιάδες πολίτες.