Πέθανε η Μαρίκαρμεν Αμπασκάλ: Η 87χρονη που εκδιώχθηκε από το σπίτι της και έγινε σύμβολο κατά των εξώσεων στην Ισπανία

Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε η Μαρίκαρμεν Αμπασκάλ, η γυναίκα που μετατράπηκε σε παλλαϊκό σύμβολο του κινήματος κατά των εξώσεων και υπέρ του δικαιώματος στη στέγαση στην Ισπανία. Η ηλικιωμένη γυναίκα κατέληξε στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν, όπου νοσηλευόταν από τις 23 Σεπτεμβρίου, την ημέρα ακριβώς που εκδιώχθηκε βίαια από το διαμέρισμα στο οποίο είχε ζήσει σχεδόν επτά δεκαετίες.

Μια ζωή σε ένα σπίτι και η πολυετής δικαστική διαμάχη

Το πλήρες όνομά της ήταν Μαρία δελ Κάρμεν Αμπασκάλ και διέμενε στο ίδιο διαμέρισμα, στη συνοικία Ίμπιθα της Μαδρίτης, αδιάλειπτα από το 1956. Το ακίνητο είχε μισθωθεί αρχικά από τον πατέρα της και εκεί έζησε με τη μητέρα και τον αδελφό της. Για 34 χρόνια εργάστηκε ως γραμματέας διοικητικού συμβουλίου σε φαρμακευτική εταιρεία, συνταξιοδοτούμενη το 1998 με μια σύνταξη της τάξεως των 1.400 ευρώ.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν το ακίνητο αγοράστηκε από επενδυτική εταιρεία. Παρά το γεγονός ότι η 87χρονη κατέβαλλε ανελλιπώς το ενοίκιο και τους λογαριασμούς της —περίπου 500 ευρώ τον μήνα—, το 2020 ειδοποιήθηκε να εγκαταλείψει την κατοικία με το πρόσχημα ότι το συμβόλαιο είχε ήδη μεταβιβαστεί δύο φορές. Οι ιδιοκτήτες απαίτησαν νέο ενοίκιο ύψους 1.600 ευρώ, απορρίπτοντας κάθε συμβιβαστική πρόταση για κάλυψη της διαφοράς ή εξαγορά του ακινήτου. Έπειτα από τέσσερις αποτυχημένες απόπειρες και μια εξαντλητική δικαστική διαμάχη, η έξωση εκτελέστηκε τελικά στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Το κύμα οργής, το σύνθημα «Όλοι είμαστε Μαρίκαρμεν» και το πικρό τέλος

Η απομάκρυνση της ηλικιωμένης, η οποία τα τελευταία χρόνια κινούνταν με αναπηρικό αμαξίδιο και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, πυροδότησε ένα πρωτοφανές κύμα κοινωνικής αντίδρασης. Χιλιάδες πολίτες κατέκλυσαν τους δρόμους της Μαδρίτης και άλλων ισπανικών πόλεων, στήνοντας σκηνές σε κεντρικές πλατείες. Το σύνθημα «Όλοι είμαστε Μαρίκαρμεν» έγινε κεντρικό λάβαρο ενάντια στην κρίση στέγασης και την ανεξέλεγκτη άνοδο των τιμών στα ενοίκια.

Ακόμη και από το κρεβάτι του νοσοκομείου, η Μαρίκαρμεν απεύθυνε εκκλήσεις στους πολίτες να συνεχίσουν να αγωνίζονται για το δικαίωμα στη στέγη. Η τεράστια κοινωνική πίεση ανάγκασε τελικά την ιδιοκτήτρια εταιρεία να υποχωρήσει και να δεχθεί την υπογραφή νέου μισθωτηρίου, όμως η δικαίωση αυτή ήρθε πολύ αργά.

Όπως επεσήμαναν σε κοινή τους ανακοίνωση η οικογένειά της, η νομική της εκπρόσωπος και το Συνδικάτο Ενοικιαστών, η συμφωνία δεν πρόλαβε να αποτρέψει την τραγική κατάληξη. Το μεγάλο όνειρο της Μαρίκαρμεν, να αφήσει την τελευταία της πνοή στο δωμάτιο όπου έφυγαν οι γονείς της, δεν πραγματοποιήθηκε, αφήνοντας πίσω της μια παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και ανυποχώρητου αγώνα.