Γροιλανδία: Αποκολλήθηκε παγόβουνο στο μέγεθος του Μανχάταν – Πλέει στον Αρκτικό Ωκεανό

Νέος συναγερμός έχει σημειωθεί στην επιστημονική κοινότητα μετά την αποκόλληση ενός τεράστιου παγόβουνου από τον παγετώνα Petermann στη Γροιλανδία. Το τμήμα που αποσπάστηκε έχει έκταση περίπου 76 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μέγεθος συγκρίσιμο με εκείνο του Μανχάταν, και προερχόταν από την ανατολική πλευρά του πλωτού τμήματος του παγετώνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απώλεια πλωτού πάγου από τον συγκεκριμένο παγετώνα εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία, γεγονός που κινητοποιεί τους ερευνητές που παρακολουθούν στενά τις κλιματικές μεταβολές στην περιοχή της Αρκτικής.

Το χρονικό της αποκόλλησης και οι δορυφορικές παρατηρήσεις

Οι εικόνες που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος αποδεικνύουν ότι η διαδικασία της αποκόλλησης είχε αρχίσει να διαμορφώνεται μήνες νωρίτερα. Ήδη από τον Απρίλιο, οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει ανησυχητικές παραμορφώσεις και ρωγμές στο τμήμα του παγετώνα που εκτείνεται πάνω στη θάλασσα. Μέχρι τις αρχές Αυγούστου, οι ρωγμές αυτές μεγάλωσαν αισθητά, οδηγώντας στην πλήρη αποκοπή του νέου «νησιού» πάγου. Η Μόλι Χάμοντ, υποψήφια διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο του Λιντς, επεξεργάστηκε τα δεδομένα του Sentinel-1 και τόνισε ότι οι αλλαγές επιταχύνθηκαν δραματικά λίγο πριν από το τελικό γεγονός, επιτρέποντας στην ερευνητική ομάδα να παρακολουθεί την εξέλιξη σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.

Ανησυχία για νέα παγόβουνα και το μέλλον του Petermann

Ο Petermann είναι ένας από τους μεγαλύτερους παγετώνες της Γροιλανδίας που καταλήγουν στη θάλασσα και παρακολουθείται συστηματικά μέσω δορυφόρων από το 2019. Παρότι είχε χάσει ακόμη μεγαλύτερα τμήματα στο παρελθόν –όπως το 2010 και το 2012– οι ειδικοί εκτιμούν ότι τα χειρότερα δεν έχουν περάσει. Υπάρχουν ήδη ορατές ρωγμές που συνεχίζουν να επεκτείνονται στο πλωτό άκρο, προοιωνίζοντας τουλάχιστον δύο ακόμη μεγάλες αποκολλήσεις με εκτιμώμενες εκτάσεις 94 και 84 τετραγωνικών χιλιομέτρων αντίστοιχα. Τα λεγόμενα «νησιά πάγου», λόγω της επίπεδης επιφάνειας και του μεγάλου πλάτους τους, μπορούν να παραμείνουν στον ωκεανό για χρόνια προτού αρχίσουν να διαλύονται, θέτοντας νέα δεδομένα στο πολικό περιβάλλον.