Γιώργος Φλωρίδης κατά Αλέξη Τσίπρα: Αιχμές για τον νόμο Παρασκευόπουλου και παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη

Σκληρή πολιτική αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον πρώην πρωθυπουργό, με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα για τη σημερινή ηγεσία της Δικαιοσύνης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, απάντησε σε υψηλούς τόνους, επαναφέροντας στο προσκήνιο τον αμφιλεγόμενο «νόμο Παρασκευόπουλου» και κατηγορώντας ευθέως τον κ. Τσίπρα για ωμές παρεμβάσεις στο δικαστικό σύστημα κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Σύμφωνα με τον κ. Φλωρίδη, η αποφυλάκιση χιλιάδων κρατουμένων, μεταξύ των οποίων δολοφόνοι και βιαστές, αποτέλεσε προϊόν πολιτικής εντολής της τότε κυβέρνησης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης υπογράμμισε ότι οι συνέπειες εκείνων των νομοθετικών πρωτοβουλιών άφησαν βαθιά σημάδια στο αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, υπενθυμίζοντας τις έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις που είχαν προκληθεί τότε.

Η κόντρα, ωστόσο, δεν περιορίστηκε μόνο στο ζήτημα των αποφυλακίσεων. Ο Γιώργος Φλωρίδης έστρεψε τα πυρά του κατά του πρώην πρωθυπουργού και για άλλες κεντρικές υποθέσεις της περιόδου 2015-2019, κάνοντας ειδική αναφορά στον χειρισμό της υπόθεσης Novartis αλλά και στη διαγωνιστική διαδικασία για τις τηλεοπτικές άδειες. Κατά τον υπουργό, οι παρεμβάσεις στη λειτουργία των θεσμών υπήρξαν συνεχείς και μεθοδευμένες.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Φλωρίδης στη διαδικασία που ακολουθήθηκε λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές του 2019. Όπως επεσήμανε, η τότε κυβέρνηση προχώρησε σε παράταση της λειτουργίας της Βουλής με μοναδικό σκοπό να ψηφιστούν εντός μίας μόλις ημέρας περισσότερα από 1.100 άρθρα που αφορούσαν τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Η κίνηση αυτή, κατά την κυβερνητική πλευρά, συνιστά την κορυφαία θεσμική παρέμβαση στο έργο της απονομής της δικαιοσύνης στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας.

Η ανταλλαγή ανακοινώσεων και δηλώσεων αναδεικνύει εκ νέου το βαθύ χάσμα μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων γύρω από τον ρόλο, την ανεξαρτησία και τα όρια της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, με τα κόμματα να διατηρούν αντίθετες οπτικές για κρίσιμες νομοθετικές παρελθούσες αποφάσεις.