Ψεύτικες γυναίκες κωμικοί μέσω ΑΙ: Το κύμα λογοκλοπής και η επικίνδυνη υπερσεξουαλικοποίηση

Η ραγδαία εξέλιξη των εργαλείων παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης, όπως το ChatGPT και προηγμένα μοντέλα παραγωγής βίντεο, έχει ανοίξει τον δρόμο για ένα νέο, ανησυχητικό φαινόμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: την εμφάνιση ψηφιακών περσόνων που υποδύονται stand-up comedians. Πρόκειται για εξαιρετικά ρεαλιστικές φιγούρες που μοιάζουν με πραγματικές γυναίκες, κινούνται φυσικά και εκφωνούν αστεία, χωρίς ωστόσο να διαθέτουν ίχνος ανθρώπινης υπόστασης. Πίσω όμως από την ψηφιακή αυτή ψευδαίσθηση κρύβονται δύο σοβαρές παρενέργειες: η μαζική κλοπή πνευματικού υλικού και η έντονη αντικειμενοποίηση.

«Βιομηχανική» λογοκλοπή εις βάρος πραγματικών καλλιτεχνών

Το θέμα ανέδειξε σε πρόσφατη έρευνά του ο τεχνοκριτικός των New York Times, Τζέισον Ζίνομαν, καταγράφοντας πώς οι ψηφιακές αυτές περσόνες κατακλύζουν πλατφόρμες όπως το Instagram και το TikTok. Χαρακτηριστικό παράδειγμα υπήρξε η «Τίφανι Σλόουν», μια εξ ολοκλήρου συνθετική κωμικός που κατόρθωσε να συγκεντρώσει περισσότερους από 374.000 ακολούθους προτού διαγραφεί ο λογαριασμός της.

Παρακολουθώντας το περιεχόμενο αυτών των προφίλ, ο Ζίνομαν διαπίστωσε ότι τα κείμενα δεν αποτελούν απλώς προϊόντα κακής αλγοριθμικής έμπνευσης, αλλά προϊόντα συστηματικής λογοκλοπής. Τα «αστεία» που εκφωνούσαν τα bots ήταν στην πραγματικότητα αυτούσια αντίγραφα από παραστάσεις πραγματικών γυναικών κωμικών. Ο δημοσιογράφος χαρακτήρισε τη δραστηριότητα αυτή ως μια «ληστεία βιομηχανικού μεγέθους», όπου ο κόπος, η εμπειρία και η πρωτοτυπία των καλλιτεχνών υφαρπάζονται για την παραγωγή εύκολων κλικ.

Υπερσεξουαλικοποίηση και ψηφιακό μάρκετινγκ

Η λογοκλοπή, ωστόσο, δεν αποτελεί τη μοναδική διάσταση του προβλήματος. Οι συνθετικές αυτές κωμικοί συχνά σχεδιάζονται με έντονα υπερσεξουαλικοποιημένη εμφάνιση, η οποία παραπέμπει ευθέως σε πρότυπα «sex robot». Όπως υπογραμμίζει ο Ζίνομαν, παρά το κακό κωμικό timing και την απουσία γνήσιας σκηνικής χημείας, οι λογαριασμοί αυτοί γνωρίζουν άνθηση επειδή εκμεταλλεύονται τα βασικά ανθρώπινα ένστικτα: μια μερίδα του διαδικτυακού κοινού φαίνεται να ανέχεται ένα υποδεέστερο αστείο, εφόσον αυτό προφέρεται από μια ελκυστική, σεξουαλικοποιημένη ψηφιακή φιγούρα.

Σε πολλές περιπτώσεις, η στρατηγική αυτή δεν είναι τυχαία. Αρκετοί από αυτούς τους λογαριασμούς συνδέονται με προφίλ στην πλατφόρμα OnlyFans ή άλλες συνδρομητικές υπηρεσίες ενηλίκων, λειτουργώντας ως εργαλείο μάρκετινγκ για την προσέλκυση επισκεψιμότητας και τη δημιουργία εσόδων. Το χιούμορ χρησιμοποιείται απλώς ως πρόσχημα για την οικοδόμηση ενός κερδοφόρου δικτύου εντυπώσεων.

Η πρόκληση για τις δημιουργούς και τις πλατφόρμες

Το μεγαλύτερο τίμημα αυτής της τάσης το πληρώνουν οι ίδιες οι γυναίκες δημιουργοί. Σε έναν ήδη ανταγωνιστικό χώρο, όπου οι γυναίκες κωμικοί παλεύουν διαχρονικά ενάντια σε στερεότυπα, βρίσκονται τώρα αντιμέτωπες με αλγορίθμους που υποκλέπτουν τη δουλειά τους, αναπαράγοντας ταυτόχρονα βαθιά σεξιστικά πρότυπα. Παράλληλα, ο εντοπισμός και η αντιμετώπιση τέτοιων πρακτικών αποδεικνύεται περίπλοκη: ακόμη κι όταν κάποιοι λογαριασμοί εντοπίζονται και απενεργοποιούνται, νέες εκδοχές τους επανεμφανίζονται σχεδόν άμεσα, αναρτώντας υλικό με ταχύτητα που κανένας άνθρωπος δημιουργός δεν μπορεί να ανταγωνιστεί.