ΠΑΣΟΚ σε μόνιμη αναταραχή: Ο Ανδρουλάκης απειλεί με διαγραφές, τα στελέχη αλληλοσπαράσσονται και οι δημοσκοπήσεις βυθίζονται

Η νέα σύγκρουση Δούκα – Διαμαντοπούλου αποκαλύπτει τη βαθιά εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να προσπαθεί να επιβάλει πειθαρχία.

Αν κάτι χαρακτηρίζει πλέον το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, δεν είναι η παραγωγή πολιτικής ούτε η διαμόρφωση εναλλακτικής πρότασης εξουσίας, αλλά οι συνεχείς εσωκομματικές συγκρούσεις, οι προσωπικές στρατηγικές και η αδυναμία της ηγεσίας να επιβάλει σταθερή γραμμή. Η νέα δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στην Άννα Διαμαντοπούλου και τον Χάρη Δούκα ήρθε να επιβεβαιώσει ότι η Χαριλάου Τρικούπη εξακολουθεί να λειτουργεί περισσότερο ως πεδίο εσωτερικών αντιπαραθέσεων παρά ως κόμμα που διεκδικεί με αξιώσεις την κυβερνητική προοπτική.

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο, ωστόσο, δεν είναι η ίδια η σύγκρουση, αλλά το γεγονός ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης αναγκάζεται πλέον να επιστρατεύει απειλές διαγραφών για να συγκρατήσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις. Όταν ένας αρχηγός φτάνει να προειδοποιεί δημόσια ότι όποιος παρεκκλίνει από τη γραμμή θα βρεθεί εκτός κόμματος, η εικόνα που εκπέμπεται δεν είναι αυτοπεποίθηση και ισχύς, αλλά βαθιά αμηχανία και αδυναμία ελέγχου του ίδιου του κομματικού μηχανισμού.

Η προειδοποίηση που αποκαλύπτει το πρόβλημα

Η φράση του Νίκου Ανδρουλάκη ότι όποιο κορυφαίο στέλεχος βγει εκτός γραμμής «δεν θα είναι στο ΠΑΣΟΚ την επόμενη ημέρα» μπορεί να παρουσιάστηκε ως μήνυμα πυγμής, στην πραγματικότητα όμως λειτούργησε ως παραδοχή του προβλήματος.

Ένας πολιτικός οργανισμός που εμφανίζεται έτοιμος να κυβερνήσει δεν χρειάζεται να απειλεί διαρκώς τα στελέχη του για να διατηρήσει την ενότητα. Αντιθέτως, στο ΠΑΣΟΚ η συζήτηση περιστρέφεται εδώ και μήνες γύρω από εσωκομματικά μέτωπα, προσωπικές φιλοδοξίες και διαφορετικές γραμμές για τις συνεργασίες, με αποτέλεσμα η πολιτική ατζέντα να περνά σε δεύτερη μοίρα.

Δούκας και Διαμαντοπούλου ξανανοίγουν τις πληγές

Η σύγκρουση ανάμεσα στον Χάρη Δούκα και την Άννα Διαμαντοπούλου αποκάλυψε για ακόμη μία φορά τις διαφορετικές αντιλήψεις που συνυπάρχουν στο εσωτερικό του κόμματος.

Από τη μία πλευρά ο δήμαρχος Αθηναίων επιχειρεί να κρατήσει ανοικτούς διαύλους με τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς και να πιέσει για συζητήσεις συνεργασιών. Από την άλλη, η Άννα Διαμαντοπούλου απορρίπτει τη σχετική συζήτηση ως πολιτικά αδιέξοδη και επιλέγει μάλιστα να αναγνωρίσει ορισμένες θετικές επιδόσεις της οικονομίας, προκαλώντας νέες αντιδράσεις στο εσωτερικό.

Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο γνώριμο σκηνικό: δημόσιες αλληλοκατηγορίες, διαρροές από στρατόπεδα και μια ηγεσία που τρέχει εκ των υστέρων να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Η ατολμία του Ανδρουλάκη και οι χαμηλές πτήσεις

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είναι ότι η εσωστρέφεια δεν αποτελεί πλέον περιστασιακό φαινόμενο αλλά μόνιμο χαρακτηριστικό της παράταξης.

Παρά τις συνεχείς αναφορές στην «πρώτη θέση», το κόμμα παραμένει καθηλωμένο δημοσκοπικά, ιδιαίτερα στην Αττική, όπου καταγράφει συστηματικά χαμηλές επιδόσεις. Η απάντηση της ηγεσίας είναι η ανακύκλωση κομματικών στελεχών και η αναδιάταξη μηχανισμών, την ώρα που το βασικό πολιτικό πρόβλημα παραμένει άλυτο: κανείς δεν γνωρίζει ποιο ακριβώς είναι το πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ και προς ποια κατεύθυνση θέλει να κινηθεί.

Ο φόβος για Τσίπρα και Καρυστιανού

Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις περί οργανωτικής ετοιμότητας κρύβεται η μεγάλη ανησυχία της Χαριλάου Τρικούπη για τις πολιτικές εξελίξεις που έρχονται.

Η δημιουργία της ΕΛ.Α.Σ. από τον Αλέξη Τσίπρα και η πιθανή πολιτική ενεργοποίηση της Μαρίας Καρυστιανού δημιουργούν νέα δεδομένα στον αντιπολιτευτικό χώρο, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό για το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση για τα ψηφοδέλτια ξεκινά πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο, καθώς η ηγεσία γνωρίζει ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για την πολιτική της επιβίωση.

Παρά τις προσπάθειες να εμφανιστεί εικόνα ενότητας και επανεκκίνησης, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να δίνει την εντύπωση ενός κόμματος εγκλωβισμένου στις εσωτερικές του αντιθέσεις. Οι κόντρες στελεχών, οι διαφορετικές γραμμές, οι απειλές διαγραφών και η αδυναμία του Νίκου Ανδρουλάκη να επιβάλει ένα καθαρό πολιτικό αφήγημα συνθέτουν μια εικόνα διαρκούς αναταραχής. Και όσο αυτή η κατάσταση συνεχίζεται, τόσο πιο δύσκολο γίνεται για τη Χαριλάου Τρικούπη να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα όταν δυσκολεύεται να κυβερνήσει το ίδιο της το κόμμα.