Η λέξη της χρονιάς είναι «Human»: Γιατί η βιομηχανία της πολυτέλειας επιστρέφει στη χειροποίητη δημιουργία

Σε μια εποχή όπου ο ψηφιακός κόσμος κατακλύζεται από αλγορίθμους και η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται αστραπιαία ταχύτητα και απόλυτη τελειότητα, η διεθνής σκηνή της μόδας και της πολυτέλειας πραγματοποιεί μια ενσυνείδητη στροφή στην αφετηρία. Αν υπάρχει μία έννοια που διαμορφώνει το νέο αφήγημα των κορυφαίων οίκων, αυτή είναι αναμφισβήτητα η λέξη «human». Η χειρωνακτική δεξιοτεχνία, η ανθρώπινη ατέλεια και ο χρόνος που απαιτείται για να ολοκληρωθεί ένα έργο αναδεικνύονται εκ νέου ως το απόλυτο σύμβολο πολυτέλειας και αποκλειστικότητας.

Η επιστροφή στο μολύβι και το ανθρώπινο αποτύπωμα

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης αποτελεί η πρόσφατη εορταστική καμπάνια του οίκου Prada, με τίτλο «Drawing Prada: Animated by Hand». Ο ιταλικός κολοσσός επέλεξε να συνεργαστεί με τον εικονογράφο Τζον Πόμεροϊ και μια ομάδα καλλιτεχνών, οι οποίοι σχεδίασαν κινούμενα σχέδια αποκλειστικά στο χέρι, επαναφέροντας τη συναισθηματική φόρτιση και τη νοσταλγία των παιδικών χρόνων. Η κίνηση απέσπασε διθυραμβικά σχόλια, αποδεικνύοντας ότι το παραδοσιακό μολύβι μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρότερη δήλωση κύρους απ’ ό,τι τα ψηφιακά εφέ.

Την ίδια κατεύθυνση ακολούθησε και η Bottega Veneta. Έπειτα από πέντε ολόκληρα χρόνια απόλυτης αποχής από τα social media, ο οίκος επανήλθε με αφορμή την 60ή επέτειό του, επιλέγοντας να δημοσιεύσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα πάνω σε παλαιωμένο χαρτί: «Θεωρούμε πως μονάχα αυτό που έχει φτιάξει ο άνθρωπος με τα χέρια του έχει πραγματική αξία». Σε ένα περιβάλλον μαζικής αυτοματοποίησης, το κοινό επικρότησε την τοποθέτηση, επιβεβαιώνοντας πως η ανάγκη για ανθρώπινη παρουσία είναι σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ.

Η λέξη της χρονιάς είναι «Human»: Γιατί η βιομηχανία της πολυτέλειας επιστρέφει στη χειροποίητη δημιουργία

Διαχρονική δεξιοτεχνία και το φαινόμενο του «humanwashing»

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και ο ισπανικός οίκος Loewe, ο οποίος γιόρτασε τα 180 χρόνια ιστορίας του με μια καμπάνια αφιερωμένη στην τεχνική παράδοση και τη διάρκεια, μέσα από τον φωτογραφικό φακό της Τάλια Τσέτριτ. Αντίστοιχα, ο οίκος Hermès δεν χρειάστηκε ποτέ να αναπροσαρμόσει τη στρατηγική του, καθώς η χειροποίητη αυθεντικότητα και η εικαστική αφήγηση αποτελούν ανέκαθεν τον πυρήνα του DNA του, μετατρέποντας ακόμη και την ψηφιακή του πλατφόρμα σε ένα χειροποίητο καλλιτεχνικό ημερολόγιο.

Ωστόσο, η στροφή αυτή δεν στερείται προκλήσεων και παγίδων. Η εορταστική καμπάνια του οίκου Dior βρέθηκε στο επίκεντρο αρνητικών σχολίων, όταν διατυπώθηκαν υπόνοιες ότι δεν ήταν εξ ολοκλήρου χειροποίητη, αλλά δημιουργημένη εν μέρει με τεχνητή νοημοσύνη. Η απώλεια της αίσθησης του αυθεντικού προκάλεσε απογοήτευση, φέρνοντας στο λεξιλόγιο της βιομηχανίας τον όρο «humanwashing» — την παραπλανητική δηλαδή επίκληση της ανθρώπινης δεξιοτεχνίας για εμπορικούς λόγους.

Όπως επισημαίνει και η πλατφόρμα Business of Fashion, όσο οι μηχανές κατακλύζουν την καθημερινότητα με έτοιμες εικόνες, οι καλλιτέχνες προσφέρουν το μόνο στοιχείο που παραμένει αναντικατάστατο: μια προσωπική ματιά, τις ατέλειες του χεριού και την αδιαμφισβήτητη βεβαιότητα ότι πίσω από το δημιούργημα υπάρχει ανθρώπινη ψυχή.

ThePostPolitics Newsroom
ThePostPolitics Newsroom