Ελληνοτουρκικές σχέσεις: Ώρα για σοβαρή στρατηγική και εθνική επαγρύπνηση απέναντι στην Άγκυρα

Η στρατηγική των «ήρεμων νερών» και οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν γύρω από τη Διακήρυξη Φιλίας των Αθηνών φαίνεται ότι αποδεικνύονται ανεπαρκείς απέναντι στη σταθερή και μεθοδική τουρκική επιθετικότητα. Η Άγκυρα, εκμεταλλευόμενη τη διεθνή συγκυρία, τις πολιτικές εξελίξεις και την αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή, δεν επιδιώκει μια ανοιχτή πολεμική σύρραξη, αλλά επιχειρεί να κατοχυρώσει τις παράλογες διεκδικήσεις της από την «πίσω πόρτα», επιβάλλοντας τετελεσμένα στο πεδίο.

Σύμφωνα με αναλύσεις διπλωματικών κύκλων, η Τουρκία αξιοποιεί ρυθμίσεις της εσωτερικής της νομοθεσίας για να δημιουργήσει διεθνές εθιμικό δίκαιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων όχι εντός της δικής της αιγιαλίτιδας ζώνης, αλλά σε διεθνή ύδατα και σε επίμαχα σημεία, όπως ανάμεσα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, καθώς και πέριξ του Καστελόριζου. Παράλληλα, η επ Pερχόμενη ψήφιση νόμου περί της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην τουρκική Εθνοσυνελεύσεση αναμένεται να ενισχύσει τις αρμοδιότητες του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κλιμακώνοντας την πίεση προς γειτονικά κράτη για τη σύνδεση ΑΟΖ εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων.

Από την πλευρά της, η Ελλάδα έχει κινηθεί θετικά σε τομείς όπως η οριοθέτηση θαλάσσιων πάρκων στις Νότιες Κυκλάδες εντός της εθνικής της αιγιαλίτιδας ζώνης, η αξιοποίηση ενεργειακών οικοπέδων νότια της Κρήτης με ανάδοχο την Chevron, καθώς και η προώθηση κρίσιμων ενεργειακών διασυνδέσεων, όπως ο GSI. Ωστόσο, χρόνιες εκκρεμότητες και δισταγμοί έχουν αφήσει περιθώρια στην τουρκική διπλωματία να επιχειρεί παρεμβάσεις.

Καθώς η Τουρκία προετοιμάζεται για νέα κλιμάκωση και στην Ελλάδα διαμορφώνεται προεκλογικό κλίμα, η ανάγκη για μια ενιαία και αποφασιστική εθνική γραμμή καθίσταται επιτακτική. Η αποτροπή της τουρκικής στρατηγικής απαιτεί διορατικότητα, υψηλή διπλωματική ετοιμότητα και απόλυτη εσωτερική ομοψυχία, προκειμένου να αποτραπεί οποσδήποτε κίνδυνος εσωτερικού διχασμού.