Ευρωπαϊκή Ένωση: Παράθυρο διατήρησης των κινητήρων βενζίνης και μετά το 2035 – Ο νέος συμβιβασμός

Σε τροχιά σημαντικής αναθεώρησης εισέρχεται η ευρωπαϊκή στρατηγική για την πλήρη κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, καθώς οι πολιτικοί συσχετισμοί στις Βρυξέλλες μεταβάλλονται υπό το βάρος των οικονομικών πιέσεων στην αυτοκινητοβιομηχανία. Σύμφωνα με πληροφορίες του γερμανικού περιοδικού Spiegel, οι βασικές πολιτικές δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατέληξαν σε έναν καθοριστικό συμβιβασμό, ο οποίος αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να συνεχιστεί η πώληση καινούργιων αυτοκινήτων με κινητήρες βενζίνης και υβριδικά συστήματα και μετά το ορόσημο του 2035.

Ο νέος στόχος μείωσης εκπομπών κατά 87,5%

Βάσει του ρεπορτάζ, οι διαπραγματευτές του συντηρητικού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), των Σοσιαλδημοκρατών και των Δημοκρατικών συμφώνησαν σε μια ουσιαστική χαλάρωση του αρχικού πλαισίου μηδενικών ρύπων. Αντί της απόλυτης απαγόρευσης (μείωση CO₂ κατά 100%), η κοινή πρόταση προβλέπει τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα των νέων οχημάτων κατά 87,5% έως το 2035, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2021.

Η διαφοροποίηση αυτή, αν και αριθμητικά μοιάζει περιορισμένη, έχει τεράστια πρακτική σημασία για την αγορά. Δημιουργεί τον απαραίτητο ζωτικό χώρο ώστε να συνεχιστούν οι ταξινομήσεις νέων μοντέλων με θερμικούς κινητήρες, καθώς και προηγμένων υβριδικών συνόλων, μεταθέτοντας την de facto απαγόρευση σε απροσδιόριστο μέλλον. Παράλληλα, στο πλαίσιο της συμφωνίας προβλέπονται ισχυρά κίνητρα για την ενίσχυση της βιομηχανικής βιωσιμότητας, όπως η επιβράβευση της χρήσης χάλυβα που παράγεται με περιβαλλοντικά φιλικές μεθόδους.

Οι πιέσεις της αγοράς και η κοινή γραμμή Παρισιού – Βερολίνου

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί άμεση συνέπεια της βαθιάς κρίσης που αντιμετωπίζει ο ευρωπαϊκός κλάδος της αυτοκίνησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ήδη αναγνωρίσει από το 2025 ότι η άκαμπτη προσκόλληση στην πλήρη απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης θα υπονόμευε την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών. Τα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα, παρά την άνοδό τους, απέχουν σημαντικά από το να κατακτήσουν το σύνολο του μεριδίου αγοράς στη Γηραιά Ήπειρο, κυρίως λόγω του υψηλού κόστους κτήσης και των ελλείψεων στις υποδομές φόρτισης.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Κομισιόν είχε προηγουμένως επεξεργαστεί σχέδιο για μείωση των εκπομπών κατά 90% (αντιστοιχώντας σε 11 γραμμάρια CO₂ ανά χιλιόμετρο αντί μηδενικών εκπομπών), χωρίς να θέτει πλέον συγκεκριμένη καταληκτική ημερομηνία για την πλήρη ηλεκτροκίνηση. Σε ανάλογο μήκος κύματος κινούνται και οι δύο ισχυρότερες οικονομίες της ΕΕ: ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν συμφώνησαν πρόσφατα σε κοινή γραμμή για στόχο 90% έως το 2035.

Μια ρεαλιστική στροφή για την ευρωπαϊκή αυτοκίνηση

Η αναδιαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής αντικατοπτρίζει μια σαφή στροφή προς τον τεχνολογικό ρεαλισμό. Ενώ η προστασία του κλίματος παραμένει προτεραιότητα, η αναγνώριση των οικονομικών και παραγωγικών προκλήσεων αποτρέπει τον βίαιο αποκλεισμό των κινητήρων βενζίνης, προσφέροντας στις αυτοκινητοβιομηχανίες και στους καταναλωτές τον απαραίτητο χρόνο προσαρμογής στα νέα δεδομένα της πράσινης μετάβασης.