Υπόθεση Τζούλιο Ρετζένι: Καταδικάστηκαν τρεις άνδρες για τη δολοφονία του φοιτητή του Κέιμπριτζ στο Κάιρο

Σε μια ιστορική εξέλιξη για μία από τις πιο πολύκροτες υποθέσεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων των τελευταίων ετών, η ιταλική δικαιοσύνη προχώρησε στην καταδίκη τριών ανδρών για την απαγωγή, τα βασανιστήρια και τη δολοφονία του Τζούλιο Ρετζένι. Ο 28χρονος Ιταλός διδακτορικός φοιτητής του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ είχε εξαφανιστεί μυστηριωδώς στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα στις αρχές του 2016, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή και βαθιά διπλωματική κρίση ανάμεσα στη Ρώμη και το Κάιρο.

Το χρονικό της απαγωγής και το «νεκροταφείο των ζωντανών»

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο των Ιταλών εισαγγελέων, οι καταδικασθέντες —στελέχη των αιγυπτιακών υπηρεσιών ασφαλείας— εντόπισαν και άρπαξαν τον άτυχο φοιτητή σε κεντρικό σταθμό του μετρό στο Κάιρο στις 25 Ιανουαρίου 2016, ημέρα έντονης αστυνόμευσης λόγω της επετείου της εξέγερσης του 2011. Ο Ρετζένι, ο οποίος πραγματοποιούσε ακαδημαϊκή έρευνα σχετικά με τα ανεξάρτητα εργατικά συνδικάτα στην Αίγυπτο, είχε τεθεί υπό στενή παρακολούθηση ως «ύποπτος» για αντικαθεστωτική δράση.

Μετά την απαγωγή του, ο νεαρός ερευνητής μεταφέρθηκε σε μυστικές εγκαταστάσεις κράτησης, γνωστές στους κύκλους των υπηρεσιών πληροφοριών με το ανατριχιαστικό προσωνύμιο «το νεκροταφείο των ζωντανών». Εκεί υπέστη συστηματικά και απάνθρωπα βασανιστήρια επί σειρά ημερών, πριν τελικά υποκύψει στα βαρύτατα τραύματά του. Η σορός του εντοπίστηκε παραμορφωμένη στις 3 Φεβρουαρίου 2016, πεταμένη στην άκρη ενός αυτοκινητοδρόμου στα περίχωρα του Καΐρου.

Η δικαστική δικαίωση στη Ρώμη και το διπλωματικό παρασκήνιο

Η δίκη στη Ρώμη διεξήχθη ερήμην των κατηγορουμένων, καθώς οι αιγυπτιακές αρχές αρνήθηκαν κατηγορηματικά να συνεργαστούν, να παράσχουν τις διευθύνσεις των υπόπτων ή να επιτρέψουν την έκδοσή τους. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες συγκάλυψης και την παραπλανητική στάση του Καΐρου, οι Ιταλοί δικαστές και εισαγγελείς κατάφεραν να συγκεντρώσουν ακλόνητα στοιχεία και μαρτυρίες, αποδεικνύοντας την άμεση εμπλοκή των κρατικών αξιωματούχων στη δολοφονία.

Η απόφαση αυτή αποτελεί ηθική και νομική δικαίωση για την οικογένεια του Ρετζένι, η οποία έδωσε έναν πολυετή και επίπονο αγώνα για να μην αποσιωπηθεί το έγκλημα. Παράλληλα, επαναφέρει στο επίκεντρο της διεθνούς κοινότητας το ζήτημα της αυθαιρεσίας των σωμάτων ασφαλείας στην Αίγυπτο και ασκεί νέα πίεση στην ιταλική κυβέρνηση για τη διαχείριση των σχέσεών της με το καθεστώς του Καΐρου.