Γαλλία: Σε ιστορικό υψηλό από το 1946 το δημόσιο χρέος – Αγγίζει το 119% του ΑΕΠ και τα 3,6 τρισ. ευρώ

Σε αχαρτογράφητα δημοσιονομικά ύδατα εισέρχεται η Γαλλία, καθώς το δημόσιο χρέος της χώρας εκτινάχθηκε σε επίπεδα που δεν έχουν καταγραφεί από τη μεταπολεμική περίοδο του 1946. Σύμφωνα με τα τελευταία οικονομικά στοιχεία, οι συνολικές υποχρεώσεις του γαλλικού κράτους αγγίζουν πλέον το ιλιγγιώδες ποσό των 3,6 τρισεκατομμυρίων ευρώ, διαμορφώνοντας τον δείκτη χρέους προς ΑΕΠ στο 119%. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έντονους τριγμούς τόσο στην εγχώρια πολιτική σκηνή όσο και στις ευρωπαϊκές αγορές ομολόγων.

Δημοσιονομικός εκτροχιασμός και σύγκριση με τη μεταπολεμική εποχή

Η εκτόξευση των δανειακών υποχρεώσεων της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης αποτελεί αποτέλεσμα σωρευτικών παραγόντων. Τα διαδοχικά πακέτα στήριξης κατά τη διάρκεια της πανδημικής κρίσης, οι ενεργειακές επιδοτήσεις και η υποτονική ανάπτυξη της γαλλικής οικονομίας επιβάρυναν δραματικά τα κρατικά ταμεία. Το ποσοστό του 119% επί του ΑΕΠ επαναφέρει μνήμες από την περίοδο αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθιστώντας σαφές ότι τα περιθώρια δημοσιονομικής ευελιξίας έχουν εξαντληθεί.

Οικονομικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η εξυπηρέτηση του τεράστιου αυτού όγκου χρέους καθίσταται ολοένα και πιο ακριβή υπό το καθεστώς των υψηλών επιτοκίων, επιβαρύνοντας περαιτέρω τους ετήσιους προϋπολογισμούς και περιορίζοντας τις δυνατότητες χρηματοδότησης κρίσιμων δημόσιων επενδύσεων.

Πολιτική θύελλα για τα μέτρα λιτότητας και τον προϋπολογισμό

Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης στο Παρίσι βρίσκεται η κατάρτιση των επόμενων προϋπολογισμών, με τον πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί να βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα εξαιρετικά σύνθετο παζλ. Η κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη λήψης μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής και στην έντονη κοινωνική και κοινοβουλευτική αντίδραση.

Η εύθραυστη ισορροπία στο γαλλικό κοινοβούλιο περιπλέκει την ψήφιση βαθιών περικοπών στις δημόσιες δαπάνες ή πιθανών φορολογικών αυξήσεων. Η αντιπολίτευση απορρίπτει πολιτικές λιτότητας, ενώ παράλληλα αυξάνεται η πίεση από τα συνδικάτα για τη διατήρηση των κοινωνικών παροχών, δημιουργώντας ένα περιβάλλον πολιτικής αστάθειας.

Οι πιέσεις από τις Βρυξέλλες και η επαγρύπνηση των αγορών

Η δημοσιονομική τροχιά της Γαλλίας βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς η χώρα ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του Συμφώνου Σταθερότητας. Η έναρξη διαδικασιών υπερβολικού ελλείμματος θέτει τη χώρα σε αυστηρό πλαίσιο επιτήρησης.

Την ίδια ώρα, οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι αγορές κρατικών ομολόγων παρακολουθούν με επιφυλακτικότητα τις εξελίξεις, με το κόστος δανεισμού της Γαλλίας να καταγράφει αυξητική τάση. Η αποκατάσταση της δημοσιονομικής αξιοπιστίας αποτελεί πλέον το κρισιμότερο στοίχημα για την ηγεσία στο Παρίσι, προκειμένου να αποφευχθεί μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης στην καρδιά της Ευρώπης.