Αλέξης Τσίπρας: Η γέννηση της ΕΛΑΣ μέσα από τρία πολιτικά ντοκιμαντέρ

Μια νέα σελίδα στην πολιτική επικοινωνία εγκαινιάζεται με τη δημοσιοποίηση μιας σειράς τριών πολιτικών ντοκιμαντέρ, τα οποία καταγράφουν τη γέννηση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, έχοντας στο επίκεντρο τον πρώην πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. Η πρωτοβουλία αυτή, που διαφοροποιείται αισθητά από τα παραδοσιακά πρότυπα της πολιτικής προβολής, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από ομάδα εθελοντών και εθελοντριών, υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.

Σε μια εποχή όπου η πολιτική σκηνή κυριαρχείται από την ταχύτητα, τα συνθήματα και την τηλεοπτική αντιπαράθεση των κοινωνικών δικτύων, η συγκεκριμένη παραγωγή επιλέγει μια εντελώς διαφορετική αφηγηματική γλώσσα. Αξιοποιώντας κινηματογραφικές τεχνικές, στοιχεία ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης και την προσωπική προφορική αφήγηση, τα ντοκιμαντέρ δίνουν έμφαση στη μνήμη, στη στοχαστικότητα, στην αυτοκριτική και στην ανθρώπινη εμπειρία.

Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί τον πυρήνα ενός ασυνήθιστου πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις και έναν εσωτερικό μονόλογο, αποφεύγεται μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ή ένας απλός απολογισμός της θητείας του. Αντίθετα, η αφήγηση αναζητά το βαθύτερο πρόσημο της πολιτικής και την ουσία της δημόσιας ευθύνης σήμερα, μετατρέποντας το πρόσωπο σε αφετηρία και όχι σε τελικό προορισμό.

Το δεύτερο επεισόδιο στρέφει τον φακό στη νέα γενιά. Άνθρωποι της ηλικίας τους καταθέτουν τις αγωνίες τους για την εργασία, τη στέγη, την οικονομική αβεβαιότητα και τα όνειρα ζωής που συχνά αναβάλλονται. Η έννοια της ελπίδας αποκτά απτό κοινωνικό περιεχόμενο, συνδεδεμένη με το δικαίωμα στον σχεδιασμό του μέλλοντος και την ενεργό συμμετοχή στα κοινά.

Τέλος, στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική διαδρομή συναντά τη συλλογική πράξη, με την αφήγηση να κορυφώνεται στη δημιουργία της ΕΛ.Α.Σ. Πολίτες διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μοιράζονται το στοίχημα της συμμετοχής και την ανάγκη μιας νέας πολιτικής αρχής, αναδεικνύοντας τον νέο φορέα μέσα από τους ίδιους τους ανθρώπους του.