Η τριμερής στη Δυτική Ασία και οι στρατηγικές επιλογές της Ελλάδας

Σε μια περίοδο ραγδαίων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στη Μέση Ανατολή και τη Δυτική Ασία, η ελληνική εξωτερική πολιτική καλείται να κινηθεί με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και πολυδιάστατη στρατηγική. Η πρόσφατη τριμερής συμφωνία στρατιωτικής και αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας έχει προκαλέσει συζητήσεις και αντιδράσεις στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, με φωνές από την αντιπολίτευση να ζητούν την επανεξέταση ή ακόμα και την ακύρωση των διμερών σχέσεων της Αθήνας με το Ριάντ. Ωστόσο, μια τέτοια προσέγγιση αγνοεί τις ευρύτερες ισορροπίες και τα πραγματικά εθνικά συμφέροντα.

Η υπογραφή της συμφωνίας στη Μέκκα σηματοδοτεί, εν धινή, το τέλος μιας εποχής όπου η αμερικανική ηγεμονία μονοπωλούσε την ασφάλεια των αραβικών κρατών. Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην αμερικανική ήπειρο, το μέτωπο του Ειρηνικού και την Αρκτική, οι περιφερειακές δυνάμεις αναλαμβάνουν μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη σταθερότητα των περιοχών τους. Σε αυτό το νέο τοπίο, η αναδυόμενη σουνιτική συμμαχία προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τους όρους ασφαλείας, επηρεάζοντας αναπόφευκτα και τον ευρύτερο γεωπολιτικό χάρτη.

Για την Ελλάδα, η απάντηση σε αυτές τις εξελίξεις δεν μπορεί να είναι η απομόνωση ή η αντίδραση με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Η ακύρωση ή η υποβάθμιση της στρατηγικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία θα ήταν μια κίνηση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα στην ανατροπή της συμφωνίας της Μέκκας, αλλά εξαιρετικά επιζήμια για την ελληνική διπλωματία. Η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της, πλην όμως οι ισχύουσες διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες παραμένουν σε ισχύ.

Η Αθήνα οφείλει να συνεχίσει τον δρόμο των πολλαπλών συμμαχιών, επενδύοντας σε πρωτοβουλίες όπως ο διάδρομος IMEC, καθώς και σε συνεργασίες τύπου 3+1 με το Ισραήλ, την Κύπρο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ινδία, παραμένοντας παράλληλα ανοιχτή σε διαύλους επικοινωνίας με την Αίγυπτο και τα βασίλεια του Κόλπου. Μόνο μέσα από μια πολυδιάστατη και δυναμική εξωτερική πολιτική η χώρα μπορεί να θωρακίσει τα γεωπολιτικά της συμφέροντα στους σύνθετους καιρούς που διανύουμε.