Ψάθα: Ποιος είναι ο ρόλος του δεύτερου χειριστή και πώς συντονίζονται τα ελικόπτερα στις πυρκαγιές

Ερωτήματα και προβληματισμό γύρω από τις διαδικασίες ασφαλείας και τον τρόπο λειτουργίας των εναέριων μέσων έχουν προκαλέσει τα πρόσφατα γεγονότα και η τραγική σύγκρουση στην περιοχή της Ψάθας. Στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου βρίσκεται πλέον ο ρόλος του δεύτερου χειριστή στα πυροσβεστικά ελικόπτερα, καθώς και το ευρύτερο πλαίσιο συντονισμού κατά τη διάρκεια κρίσιμων επιχειρήσεων κατάσβεσης δασικών πυρκαγιές.

Σύμφωνα με στοιχεία από δημοσιογραφική έρευνα, ο αποκαλούμενος «σύνδεσμος» ή δεύτερος χειριστής δεν φέρει την ευθύνη του άμεσου συντονισμού των πτήσεων στον αέρα. Αντίθετα, ο ρόλος του είναι κυρίως υποστηρικτικός και διεκπεραιωτικός, με κύριο αντικείμενο διοικητικά καθήκοντα. Συγκεκριμένα, αποτελεί τον βασικό δίαυλο επικοινωνίας με τους επικεφαλής αξιωματικούς στο έδαφος, μεταφέροντας κρίσιμες πληροφορίες για την πορεία του μετώπου.

Παράλληλα, στις αρμοδιότητές του περιλαμβάνεται, εφόσον ζητηθεί, η αποστολή οπτικού υλικού –όπως φωτογραφίες και βίντεο– καθώς και δεδομένων σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ρίψεων νερού που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν κρίκο επαφής μεταξύ εδάφους και αέρα, χωρίς ωστόσο να επεμβαίνει στις καθαρά πτητικές αποφάσεις των πιλότων, οι οποίοι χειρίζονται τα ελικόπτερα κάτω από εξαιρετικά αντίξοες και πιεστικές συνθήκες.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, όπως επισημαίνουν ειδικοί της αεροπορίας, τα συγκεκριμένα ελικόπτερα δεν διαθέτουν παραδοσιακό καταγραφέα συνομιλιών (μαύρο κουτί), γεγονός που δυσχεραίνει σημαντικά το έργο της διερεύνησης των αιτιών σε περιπτώσεις ατυχημάτων. Οι έμπειροι χειριστές τονίζουν ότι η ασφάλεια των πτήσεων σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας, λόγω καπνού και θερμικών ρευμάτων, απαιτεί απόλυτη συγκέντρωση και αυστηρά πρωτόκολλα επικοινωνίας.

Η τραγωδία στην Ψάθα αναδεικνύει την ανάγκη για επανεξέταση των πρωτοκόλλων εναέριας κυκλοφορίας και συντονισμού κατά την αντιπυρική περίοδο. Η Πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς καλούνται να θωρακίσουν περαιτέρω τις διαδικασίες, διασφαλίζοντας ότι η τεχνολογική υποστήριξη και η επικοινωνία μεταξύ εδάφους και αέρα θα βρίσκονται πάντα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο για την προστασία των πληρωμάτων.