OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως εντυπωσιακά στοιχεία σχετικά με το απώτερο μέλλον του πλανήτη μας, εκτιμώντας ότι τα τελευταία φυτά στη Γη θα εξαφανιστούν σε περίπου 1,87 δισεκατομμύρια χρόνια. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με τη φυσική πορεία και την αυξανόμενη φωτεινότητα του Ήλιου, η οποία αναμένεται να μεταβάλει ριζικά το κλίμα και να καταστήσει αδύνατη τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης.
Ερευνητές από το Blue Marble Space Institute στο Σιάτλ των Ηνωμένων Πολιτειών, και συγκεκριμένα ο αστροβιολόγος Τέικομπ Χακ-Μίσρα (Jacob Haqq-Misra) και ο ειδικός πλανητικού κλίματος Έρικ Γολφ (Eric Wolf), δημοσίευσαν τα αποτελέσματά τους στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Geophysical Research: Atmospheres. Τα φυτά, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% της συνολικής βιομάζας στον πλανήτη, εξαρτώνται από τμώις κρίσιμους παράγοντες: την ηλιακή ακτινοβολία, το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα.
Για να υπολογίσουν πότε θα εξαλειφθούν αυτές οι συνθήκες, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα προηγμένο τρισδιάστατο κλιματικό μοντέλο. Το μοντέλο αυτό προσομοίωσε την πορεία της Γης για τα επόμενα δύο δισεκατομμύρια χρόνια, ενσωματώνοντας τη βαθμιαία ενίσχυση της ηλιακής ακτινοβολίας και τις διακυμάνσεις του διοξειδίου του άνθρακα. Καθοριστικό ρόλο στις προσομοιώσεις έπαιξε ο γεωχημικός κύκλος των ανθρακικών και πυριτικών ορυκτών, μέσω του οποίου το διοξείδιο του άνθρακα αφαιρείται από την ατμόσφαιρα και επιστρέφει μέσω ηφαιστειακών εκρήξεων.
Εξετάζοντας διαφορετικά σενάρια ανάλογα με τους ρυθμούς διάβρωσης των πετρωμάτων, οι ερευνητές κατέληξαν σε δύο βασικές εκδοχές. Στην πρώτη περίπτωση, η μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στερεί από τα φυτά τα απαραίτητα συστατικά, οδηγώντας σε κατάρρευση της βιόσφαιρας σε 1,84 δισεκατομμύρια χρόνια. Σ τη δεύτερη εκδοχή, η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται σταδιακά μέχρι να αγγίξει τους 65 βαθμούς Κελσίου, εξαφανίζοντας κάθε χερσαία χλωρίδα στα 1,87 δισεκατομμύρια έτη.
Οι επιστήμονες διευκρινίζουν ότι τα υπολογιστικά μοντέλα δεν λαμβάνουν υπόψη τους πιθανές εξελικτικές προσαρμογές των φυτών ή μελλοντικές τεχνολογικές παρεμβάσεις από προηγμένους πολιτισμούς, όπως η χρήση ανακλαστικών σωματιδίων για την ψύξη του πλανήτη. Παρά τον μακρινό ορίζοντα των προβλέψεων, η μελέτη προσφέρει κρίσιμες γνώσεις για τα όρια της ζωής στον πλανήτη μας.
