OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Ο Νίκος Καρανίκας εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά της ΕΛΑΣ, κατηγορώντας τον Αλέξη Τσίπρα για πολιτική ανακύκλωση και ιδεολογική ασάφεια.
Την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να παρουσιάσει την ΕΛΑΣ ως το μεγάλο νέο εγχείρημα της Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης, οι πιο αιχμηρές βολές δεν προέρχονται από πολιτικούς αντιπάλους αλλά από ανθρώπους που βρέθηκαν για χρόνια στον στενό πυρήνα του. Ο Νίκος Καρανίκας, ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους συνοδοιπόρους της περιόδου διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, περιέγραψε το νέο κόμμα όχι ως πολιτική ανανέωση αλλά ως μια ανακύκλωση προσώπων, ιδεών και αποτυχημένων συνταγών. Και όταν ένας πρώην υποστηρικτής μιλά για «ρετάλια», «reunion» και ιδεολογικές αντιφάσεις, το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό και μετατρέπεται σε κρίση αξιοπιστίας για το ίδιο το αφήγημα της επανεκκίνησης.
Ο Νίκος Καρανίκας μπορεί να μην αποτελεί πλέον οργανικό κομμάτι του πολιτικού σχεδιασμού του Αλέξη Τσίπρα, γνωρίζει όμως όσο λίγοι τον τρόπο με τον οποίο στήνονται τα αφηγήματα στον χώρο της πρώην ριζοσπαστικής Αριστεράς. Γι’ αυτό και η κριτική του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν κατηγόρησε την ΕΛΑΣ ότι είναι υπερβολικά αριστερή ή υπερβολικά κεντρώα. Την κατηγόρησε για κάτι πιο σοβαρό: ότι δεν ξέρει τι ακριβώς είναι. Και όταν ένα κόμμα ξεκινά χωρίς σαφή ιδεολογική ταυτότητα, το πρόβλημα δεν είναι η επικοινωνία αλλά η ίδια η πολιτική του ύπαρξη.
Η εικόνα που περιέγραψε είναι ιδιαίτερα σκληρή. Ένα εγχείρημα που παρουσιάστηκε ως το μεγάλο νέο ξεκίνημα, αλλά κατέληξε να θυμίζει συγκέντρωση παλιών γνώριμων προσώπων του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί για ανανέωση, ανακύκλωση. Αντί για νέα πολιτική πρόταση, επανασυσκευασία υλικών που έχουν ήδη δοκιμαστεί στην εξουσία και έχουν ήδη κριθεί από τους πολίτες. Το πρόβλημα για τον κ. Τσίπρα είναι ότι αυτή η κριτική δεν ακούγεται από τα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά από κάποιον που βρισκόταν επί χρόνια μέσα στο ίδιο πολιτικό στρατόπεδο.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η παρατήρηση περί αντιγραφών μεταξύ ΕΛΑΣ και του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Αν η πολιτική καινοτομία καταλήγει σε ανταλλαγή συνθημάτων και γενικόλογων διακηρύξεων περί δημοκρατίας, δημόσιων αγαθών και δικαιοσύνης, τότε η συζήτηση μετατρέπεται γρήγορα σε διαγωνισμό επικοινωνιακών εντυπώσεων. Οι πολίτες όμως έχουν ακούσει πολλές φορές παρόμοιες υποσχέσεις χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο εφαρμογής. Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο που χτυπά ο Καρανίκας: τα μεγάλα λόγια χωρίς καθαρές απαντήσεις.
Τελικά, η μεγαλύτερη δυσκολία της ΕΛΑΣ ίσως να μην είναι η αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία ή ο ανταγωνισμός με το ΠΑΣΟΚ. Είναι να πείσει ότι αποτελεί πράγματι κάτι διαφορετικό από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι στιγμής, ακόμη και πρώην στενοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα μοιάζουν να βλέπουν ένα πολιτικό εγχείρημα που άλλαξε λογότυπο, τίτλο και σκηνικό παρουσίασης, αλλά δυσκολεύεται να αποδείξει ότι έχει αλλάξει ουσία. Και όταν το βασικό επιχείρημα μιας «νέας αρχής» αμφισβητείται πρώτα από τους παλιούς της πρωταγωνιστές, η υπόθεση γίνεται πολύ πιο δύσκολη από όσο δείχνουν οι εντυπωσιακές παρουσιάσεις και οι πανηγυρικές διακηρύξεις.