OFF THE RECORD: Άντε καλέ σιγά, κόβονται τα ρουσφέτια;
Ο Νίκος Κοτζιάς ξεσπά για τα σενάρια ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Κουμουνδούρου βυθίζεται σε φήμες, νεύρα και πολιτική αποσύνθεση.
Σε κατάσταση πολιτικής νευρικής κρίσης μοιάζει να βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία λίγα 24ωρα πριν από την επίσημη παρουσίαση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, με τις εσωκομματικές διαρροές, τα σενάρια διαδοχής και τις δημόσιες εκρήξεις στελεχών να δημιουργούν εικόνα πλήρους απορρύθμισης. Η οργισμένη ανάρτηση του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ο οποίος επιτέθηκε σε «γιασουφάκια» και fake news που τον εμφανίζουν ως πιθανό αρχηγό ενός νέου συμμαχικού σχήματος, αποτυπώνει το κλίμα καχυποψίας, παρασκηνίου και πολιτικής ανασφάλειας που επικρατεί στην Κουμουνδούρου. Την ίδια ώρα, οι παρεμβάσεις Πολάκη και Παππά, τα σενάρια για Λούκα Κατσέλη, αλλά και η αγωνία επιβίωσης του κομματικού μηχανισμού, συνθέτουν ένα σκηνικό όπου ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να συζητά τα πάντα εκτός από το πώς θα ξαναγίνει αξιωματική αντιπολίτευση.
Οι «γιασουφάκηδες» της διάλυσης
Η εικόνα είναι σχεδόν σουρεαλιστική. Ένα κόμμα που μέχρι πριν λίγα χρόνια κυβερνούσε τη χώρα, σήμερα αναλώνεται σε αναρτήσεις περί «γιασουφάκηδων», σενάρια για σωτήρες, υπονοούμενα για ξεπούλημα περιουσίας και εσωτερικές απειλές με πολιτικά… κομμένα χέρια. Ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει πλέον περισσότερο πολιτικό escape room παρά οργανωμένο κόμμα εξουσίας, με κάθε στέλεχος να μιλά σαν να βρίσκεται σε διαφορετική παράσταση.
Ο Νίκος Κοτζιάς επιχείρησε να διαψεύσει τα σενάρια περί ηγεσίας, αλλά τελικά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο: να επιβεβαιώσει ότι στο εσωτερικό του χώρου κυκλοφορούν τόσα κέντρα, τόσες αγωνίες και τόσες προσωπικές στρατηγικές, που κανείς πλέον δεν ξέρει ποιος τραβά ποιον και προς τα πού. Και όσο ο Τσίπρας στήνει το νέο του εγχείρημα με αισθητική επανεκκίνησης, στην Κουμουνδούρου δίνουν την εντύπωση πολιτικών ενοίκων που ακούνε τον εργολάβο να γκρεμίζει το κτίριο και ακόμα συζητούν ποιος θα κρατήσει τα κλειδιά.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο, όμως, είναι άλλο: όλοι μιλούν για συμμαχίες, νέα σχήματα, μετασχηματισμούς και «ευρύτερους φορείς», αλλά κανείς δεν τολμά να απαντήσει στο βασικό ερώτημα. Υπάρχει ακόμα πολιτικός λόγος ύπαρξης για έναν ΣΥΡΙΖΑ που έχασε την εξουσία, διασπάστηκε, αποψιλώθηκε και τώρα βλέπει τον ίδιο τον πρώην αρχηγό του να χτίζει απέναντι νέο μαγαζί; Γιατί όσο συνεχίζεται αυτό το θέαμα εσωτερικής φθοράς, τόσο περισσότερο ο χώρος μοιάζει να κινείται όχι προς την ανασύνταξη, αλλά προς μια αργή και δημόσια πολιτική αποσύνθεση.