Eurovision Asia 2026: Ιστορική πρεμιέρα στην Μπανγκόκ με 11 χώρες – Οι κανόνες και οι μεγάλες διαφορές

Η Eurovision επεκτείνεται επισήμως και στην ασιατική ήπειρο. Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, η Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης θα αποτελέσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, φιλοξενώντας την ιστορική πρώτη έκδοση της Eurovision Asia 2026. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) κάνει το μεγάλο βήμα διεθνοποίησης του δημοφιλούς θεσμού, μεταφέροντας το επιτυχημένο φορμάτ στην Ασία, αν και με αρκετές καινοτομίες και προσαρμογές στα τοπικά δεδομένα.

Ο μεγάλος τελικός θα λάβει χώρα στο One Bangkok Forum στις 15:30 (ώρα Ελλάδας) και θα προβληθεί ζωντανά παγκοσμίως μέσα από το επίσημο κανάλι της Eurovision στο YouTube, καθώς και από τα δημόσια δίκτυα των συμμετεχόντων κρατών.

Οι 11 συμμετοχές και οι ηχηρές απουσίες

Στην παρθενική αυτή διοργάνωση θα αναμετρηθούν 11 χώρες: το Μπουτάν, το Μπανγκλαντές, η Καμπότζη, το Λάος, η Μαλαισία, η Μογγολία, το Νεπάλ, οι Φιλιππίνες, η Νότια Κορέα, η οικοδέσποινα Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Ανάμεσα στους εκπροσώπους συγκαταλέγονται καλλιτέχνες με ευρεία απήχηση στις εγχώριες αγορές τους, όπως η Tóc Tiên για το Βιετνάμ και η Aina Abdul για τη Μαλαισία.

Από την άλλη πλευρά, εντύπωση προκαλεί η απουσία δύο κολοσσών της ασιατικής μουσικής βιομηχανίας: της Κίνας και της Ιαπωνίας. Όπως εξήγησε ο εκτελεστικός παραγωγός της διοργάνωσης, Ασάφ Μπλέχερ, οι συνομιλίες συνεχίστηκαν πέρα από τις απαραίτητες προθεσμίες παραγωγής, εκφράζοντας ωστόσο τη βεβαιότητα ότι αμφότερες θα δώσουν το «παρών» το 2027.

Το πρωτοποριακό σύστημα ψηφοφορίας

Σε ό,τι αφορά τους καλλιτεχνικούς κανονισμούς, η Eurovision Asia διατηρεί τον βασικό σκελετό της ευρωπαϊκής εκδοχής: ζωντανή ερμηνεία, αυστηρό όριο τριών λεπτών, έως έξι άτομα στη σκηνή και αυστηρή απαγόρευση πολιτικών μηνυμάτων με την προέγκριση της EBU. Οι διαφορές εντοπίζονται κυρίως στον τρόπο ανάδειξης του νικητή.

Το τελικό αποτέλεσμα θα διαμορφωθεί κατά 50% από τις εθνικές κριτικές επιτροπές και κατά 50% από το κοινό. Συνολικά θα υπάρξουν 11 βαθμολογίες επιτροπών και 12 βαθμολογίες κοινού, καθώς η ψηφοφορία του υπόλοιπου κόσμου –συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας– θα υπολογιστεί ως ξεχωριστή οντότητα. Η διαδικασία θα πραγματοποιηθεί μέσω QR code ή της επίσημης ιστοσελίδας. Κάθε θεατής θα δικαιούται οκτώ δωρεάν ψήφους, με τον ρητό όρο να τις μοιράσει σε τουλάχιστον τρία διαφορετικά τραγούδια, ενώ παρέχεται και η δυνατότητα αγοράς επιπλέον ψήφων.

Η εξαίρεση στη φιλοξενία και οι γεωπολιτικές ισορροπίες

Η πιο θεμελιώδης διαφορά σε σχέση με την ευρωπαϊκή Eurovision αφορά τη διοργάνωση της επόμενης χρονιάς. Η νίκη δεν θα συνεπάγεται αυτόματα την ανάληψη της διοργάνωσης από τη νικήτρια χώρα. Η EBU έλαβε αυτή την απόφαση αναγνωρίζοντας τις μεγάλες αποκλίσεις στις τηλεοπτικές και υλικοτεχνικές υποδομές των κρατών της περιοχής. Παράλληλα, ο νικητής θα παραλάβει αποκλειστικά το τρόπαιο, χωρίς να προβλέπεται χρηματικό έπαθλο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ζήτημα των παραδοσιακών «συμμαχιών». Αν και ο επικεφαλής Επικοινωνίας της EBU, Ντέιβ Γκούντμαν, τονίζει ότι οι κανόνες αποτρέπουν τη μονομερή ψηφοφορία, οι πολιτισμικοί δεσμοί –όπως μεταξύ Νεπάλ και Μπουτάν– αλλά και οι ιστορικές εντάσεις –όπως οι πρόσφατες συνοριακές διαμάχες μεταξύ Ταϊλάνδης και Καμπότζης– αναμένεται να δοκιμάσουν τη δυναμική του νέου θεσμού.