Ασφυξία στα νοσοκομεία των ΗΠΑ: Έως και 24 ώρες αναμονή στα επείγοντα για ένα κρεβάτι

Μία πρωτοφανής κρίση συμφόρησης αντιμετωπίζουν τα νοσοκομεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς χιλιάδες ασθενείς παραμένουν εγκλωβισμένοι στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) για ώρες ή ακόμη και ολόκληρα 24ωρα, περιμένοντας να αδειάσει ένα κρεβάτι νοσηλείας. Το φαινόμενο, γνωστό στη διεθνή ιατρική ορολογία ως «boarding», έχει μετατραπεί σε μια επικίνδυνη κανονικότητα, απειλώντας άμεσα την ασφάλεια των ασθενών και τη λειτουργικότητα του αμερικανικού συστήματος υγείας.

Το φαινόμενο του «boarding» και η ραγδαία αύξηση της αναμονής

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Health Affairs, ένας στους τέσσερις ασθενείς που χρειάστηκαν εισαγωγή μέσω των επειγόντων τον Σεπτέμβριο του 2024 περίμενε τουλάχιστον τέσσερις ώρες για να βρεθεί κλίνη. Το ποσοστό αυτό έχει διπλασιαστεί σε σχέση με το 2017, όταν η αναμονή αφορούσε έναν στους οκτώ. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι ο αριθμός των ασθενών που παρέμειναν στα ΤΕΠ για τουλάχιστον 24 ώρες τριπλασιάστηκε κατά το ίδιο διάστημα.

«Η κατάσταση είναι χειρότερη από ποτέ και αναμένεται να επιδεινωθεί περαιτέρω», επισημαίνει ο δρ Αλεξάντερ Γιάνκε, επίκουρος καθηγητής Επείγουσας Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και συνυπογράφων της μελέτης. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας αναλύσεων και συμβούλων Vizient, ο διάμεσος χρόνος αναμονής στα επείγοντα για εισαγωγή έφτασε τις πέντε ώρες, καταγράφοντας ετήσια άνοδο της τάξης του 25%.

Οι κίνδυνοι για τους ασθενείς και τα αίτια του αδιεξόδου

Τα ΤΕΠ είναι σχεδιασμένα για να λειτουργούν ως σταθμοί διαλογής, ταχείας σταθεροποίησης και άμεσης απόφασης για εισαγωγή ή εξιτήριο, και όχι ως χώροι πολυήμερης παρακολούθησης. Μελέτη βασισμένη σε δεδομένα του νοσοκομειακού συστήματος Johns Hopkins στο Μέριλαντ, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Emergency Medicine, κατέδειξε ότι κάθε επιπλέον ώρα καθυστέρησης στα επείγοντα αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο πρόωρης κλινικής επιδείνωσης. Παράλληλα, οι ασθενείς που παρέμειναν παρατεταμένα στα ΤΕΠ εμφάνισαν αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας τέσσερις εβδομάδες μετά την εισαγωγή τους.

Όπως εξηγεί ο δρ Νίκολας Ράιζερ από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, η ενδελεχής παρακολούθηση των νοσηλευόμενων απαιτεί συνθήκες θαλάμου, τις οποίες τα επείγοντα αδυνατούν εκ κατασκευής να παρέχουν. Η ρίζα του προβλήματος εστιάζεται στις σοβαρές ελλείψεις εξειδικευμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού, στη γήρανση του πληθυσμού που απαιτεί μακρύτερη νοσηλεία, αλλά και στα εμπόδια που παρατηρούνται κατά την έξοδο των ασθενών προς κέντρα αποκατάστασης. Επιπλέον, σύμφωνα με την Άσλεϊ Τόμσον από την Αμερικανική Ένωση Νοσοκομείων, τα κενά στην ασφαλιστική κάλυψη αναγκάζουν όλο και περισσότερους πολίτες να καταφεύγουν στα ΤΕΠ για βασικές υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας.

Στρατηγικές διαχείρισης και αναζήτηση λύσεων

Μπροστά σε αυτό το ασφυκτικό σκηνικό, οι διοικήσεις των νοσοκομείων αναζητούν τρόπους αποσυμφόρησης. Σύμφωνα με την Μπριάνα Μότλεϊ, στέλεχος της Vizient, ορισμένα νοσηλευτικά ιδρύματα επιταχύνουν τις διαδικασίες διακομιδής προς μονάδες μετανοσοκομειακής φροντίδας, ενώ άλλα μεταφέρουν προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις σε ανεξάρτητες εξωτερικές κλινικές. Παρά τις προσπάθειες αυτές, οι ειδικοί προειδοποιούν πως χωρίς δομικές μεταρρυθμίσεις στη στελέχωση και τη χρηματοδότηση του συστήματος, τα επείγοντα θα συνεχίσουν να λειτουργούν στα όριά τους.