OFF THE RECORD: Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις…
11η Σεπτεμβρίου: Ρίγη συγκίνησης στη Νέα Υόρκη – Ο Γιο-Γιο Μα συνόδευσε με το τσέλο του το προσκλητήριο των θυμάτων

Σε κλίμα βαθιάς οδύνης, συλλογικής μνήμης και συγκίνησης πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη η καθιερωμένη τελετή για τη μαύρη επέτειο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Η φετινή εκδήλωση στο Σημείο Μηδέν σημαδεύτηκε από μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή, καθώς ο διεθνούς φήμης τσελίστας Γιο-Γιο Μα συνόδευσε μουσικά την ανάγνωση των ονομάτων των θυμάτων, προσδίδοντας έναν μοναδικό τόνο κατάνυξης.
Η συγκλονιστική ερμηνεία του Μπαχ στο Σημείο Μηδέν
Κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης ανάγνωσης των ονομάτων των σχεδόν 3.000 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στους Δίδυμους Πύργους, στο Πεντάγωνο και στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια, ο κορυφαίος δεξιοτέχνης ερμήνευσε τη Σουίτα για τσέλο αρ. 2 του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Οι μελαγχολικές και συνάμα λυτρωτικές νότες του κλασικού έργου λειτούργησαν ως ένα βαθιά συναισθηματικό υπόβαθρο, καθώς συγγενείς, επιζώντες και επίσημοι άκουγαν ένα προς ένα τα ονόματα των αγαπημένων τους προσώπων.
Η παρουσία του Γιο-Γιο Μα στο εθνικό μνημείο της 11ης Σεπτεμβρίου ενίσχυσε τη βαρύτητα της στιγμής. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους, κρατώντας φωτογραφίες των νεκρών και λουλούδια, ενώ ο ήχος του τσέλου αντηχούσε στον ανοιχτό χώρο όπου κάποτε ορθώνονταν οι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
Η αδιάλειπτη διατήρηση της συλλογικής μνήμης
Το ετήσιο προσκλητήριο νεκρών αποτελεί τον πυρήνα των εκδηλώσεων μνήμης για τη μεγαλύτερη τραγωδία στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία. Η ανάγνωση διαρκεί αρκετές ώρες, με μέλη οικογενειών διαφορετικών γενεών να ανεβαίνουν στο βήμα για να αποτίσουν φόρο τιμής στους ανθρώπους που χάθηκαν άδικα εκείνο το πρωινό του Σεπτεμβρίου.
Η επιλογή της μουσικής του Μπαχ, ερμηνευμένης από έναν από τους σπουδαιότερους μουσικούς της εποχής μας, υπενθύμισε την παγκόσμια διάσταση της τραγωδίας αλλά και τη διαχρονική δύναμη της τέχνης να προσφέρει παρηγοριά απέναντι στο συλλογικό τραύμα. Περισσότερες από δύο δεκαετίες μετά το χτύπημα που άλλαξε τον ρου της παγκόσμιας ιστορίας, η υπόσχεση «δεν ξεχνάμε ποτέ» παραμένει ζωντανή μέσα από τελετές που τιμούν την ανθρώπινη ζωή και την αλληλεγγύη.
























