Συρία και Σαουδική Αραβία: Στο τραπέζι η στρατιωτική συνδρομή κατά των Χούθι – Τα σενάρια και τα διλήμματα της Δαμασκού

Σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο γεωπολιτικό σταυροδρόμι βρίσκεται η νέα ηγεσία της Συρίας, καθώς εξετάζει το ενδεχόμενο παροχής στρατιωτικής βοήθειας προς τη Σαουδική Αραβία. Το Ριάντ, αντιμέτωπο με την κλιμάκωση των επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη από τους υποστηριζόμενους από το Ιράν αντάρτες Χούθι της Υεμένης, έχει ζητήσει επισήμως τη στήριξη της Δαμασκού, ανοίγοντας τον δρόμο για μια δυνητική ανακατανομή των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή.

Τα σενάρια της στρατιωτικής εμπλοκής

Σύμφωνα με διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές, οι επιλογές που βρίσκονται στο τραπέζι των συνομιλιών κυμαίνονται από μια περιορισμένη αμυντική υποστήριξη έως την άμεση ανάπτυξη συριακών στρατιωτικών δυνάμεων στο πεδίο των επιχειρήσεων. Το Ριάντ επιδιώκει την αποστολή χερσαίων δυνάμεων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν το μέτωπο στην Υεμένη στο πλευρό των κυβερνητικών δυνάμεων, ωστόσο η συριακή πλευρά προσεγγίζει το ζήτημα με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα.

Αν και το συριακό υπουργείο Εξωτερικών δεν επιβεβαιώνει τη λήψη τελικής απόφασης, Σύροι διπλωμάτες επισημαίνουν ότι η Δαμασκός στέκεται σταθερά στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας. Ταυτόχρονα, όμως, υπογραμμίζουν ότι απόλυτη προτεραιότητα παραμένει η εσωτερική σταθερότητα και η ανοικοδόμηση της χώρας, ξεκαθαρίζοντας πως οποιαδήποτε κίνηση θα πραγματοποιηθεί αποκλειστικά μέσω των επίσημων θεσμικών διαύλων και διμερών συμφωνιών.

Η συνάντηση Αλ-Σαράα με Μπιν Σαλμάν

Το ζήτημα της στρατιωτικής συνδρομής τέθηκε επί τάπητος κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Σύρου προέδρου, Αχμέντ αλ-Σαράα, στο Ριάντ, όπου συναντήθηκε με τον Σαουδάραβα διάδοχο, πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Η συνάντηση είχε βαρύνουσα σημασία, καθώς η σαουδαραβική ηγεσία έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διεθνή νομιμοποίηση της νέας συριακής διακυβέρνησης, διευκολύνοντας επαφές ακόμη και με τη διεθνή κοινότητα.

Για το Ριάντ, η αναζήτηση συμμάχων αποτελεί επιτακτική ανάγκη, καθώς η εκστρατεία στην Υεμένη παρουσιάζει περιορισμένα εδαφικά κέρδη. Ωστόσο, για τη Δαμασκό, η εξίσωση περιλαμβάνει σημαντικούς στρατηγικούς κινδύνους.

Εσωτερικές ισορροπίες και γεωπολιτικοί κίνδυνοι

Η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων εκτός συνόρων συνιστά μια περίπλοκη υπόθεση για τη Συρία, η οποία εξέρχεται από έναν δεκατετραετή καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο. Η νέα κυβέρνηση καταβάλλει προσπάθειες να συγκροτήσει έναν ενιαίο εθνικό στρατό από τις πρώην ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης, επιχειρώντας παράλληλα να γεφυρώσει τις εντάσεις με τις εσωτερικές θρησκευτικές και εθνοτικές μειονότητες, όπως οι Αλαουίτες.

Επιπλέον, μια ενδεχόμενη εμπλοκή απέναντι στους σιίτες Χούθι ενέχει τον κίνδυνο αναζωπύρωσης σεχταριστικών εντάσεων στην περιοχή, ενώ θα μπορούσε να εκληφθεί από την Τεχεράνη ως ευθεία εχθρική ενέργεια. Η Δαμασκός, έχοντας ήδη απορρίψει στο παρελθόν αιτήματα για συμμετοχή σε επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, καλείται τώρα να ισορροπήσει ανάμεσα στη συμμαχία της με το Ριάντ και την αποφυγή μιας νέας περιφερειακής ανάφλεξης.