Εκλογές στο Ισραήλ: Πώς η ιστορική κινητοποίηση των Αράβων ψηφοφόρων ανατρέπει τους συσχετισμούς στην Κνεσέτ

Σε έναν από τους πλέον κρίσιμους εκλογικούς γύρους των τελευταίων ετών εξελίσσεται η αναμέτρηση για την 26η Κνεσέτ στο Ισραήλ, με έναν απρόσμενο παράγοντα να απειλεί να ανατρέψει τα παραδοσιακά προγνωστικά: τη μαζική συμμετοχή των Αράβων πολιτών. Ενώ ιστορικά η συγκεκριμένη κοινότητα κατέγραφε χαμηλά ποσοστά προσέλευσης, οι τρέχουσες ενδείξεις καταδεικνύουν μια πρωτοφανή εκλογική εγρήγορση που ενδέχεται να κρίνει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και το μέλλον της χώρας.

Ιστορικό άλμα στη συμμετοχή της αραβικής κοινότητας

Οι Άραβες πολίτες του Ισραήλ αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% του συνολικού πληθυσμού, αποτελούμενοι κυρίως από μουσουλμάνους, με τους Δρούζους και τους χριστιανούς να συγκροτούν περίπου το 15% αυτού του συνόλου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του γνωστού δημοσκόπου Γιουσέφ Μακλάντε, η πρόθεση συμμετοχής των Αράβων ψηφοφόρων εκτινάχθηκε στο εντυπωσιακό 65% με 70% πριν από τις κάλπες. Πρόκειται για μια αξιοσημείωτη αύξηση κατά 12 έως 18 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2022, γεγονός που αλλάζει ριζικά τα δεδομένα της εκλογικής αριθμητικής.

Όπως παρατήρησε χαρακτηριστικά ο πολιτικός γεωγράφος Δρ. Τάμπετ Αμπού Ρας, «αυτή τη φορά, η αραβική ψήφος αξίζει χρυσάφι». Η μαζική προσέλευση ανεβάζει τον συνολικό πήχη του εκλογικού μέτρου —το όριο εισόδου του 3,25% απαιτεί πλέον περισσότερες απόλυτες ψήφους— γεγονός που απειλεί να αφήσει εκτός κοινοβουλίου μικρότερους σχηματισμούς, ιδιαίτερα από το στρατόπεδο της δεξιάς.

Τα αίτια της κινητοποίησης: Εγκληματικότητα και ανισότητες

Η ραγδαία αυτή αφύπνιση των ψηφοφόρων δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέεται άμεσα με πιεστικά εσωτερικά ζητήματα. Στην κορυφή των ανησυχιών της κοινότητας βρίσκεται η ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα και η βία, με τους πολίτες να κατηγορούν την κυβέρνηση και τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, για πλήρη αδράνεια των αρχών επιβολής του νόμου.

Παράλληλα, οι συνεχιζόμενες κατεδαφίσεις αυθαίρετων κτισμάτων σε αραβικούς οικισμούς και τα χρόνια στεγαστικά αδιέξοδα έχουν εντείνει το αίσθημα θεσμικής περιθωριοποίησης. Πολλοί πολίτες που παλαιότερα επέλεγαν συνειδητά την αποχή, προσέρχονται πλέον μαζικά στην κάλπη, συνειδητοποιώντας πως η ψήφος αποτελεί το ισχυρότερο εργαλείο άσκησης πίεσης απέναντι στην κρατική πολιτική.

Η αντίδραση Νετανιάχου και το αδιέξοδο σχηματισμού κυβέρνησης

Η προοπτική αυτή προκάλεσε άμεση ανησυχία στο επιτελείο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου. Με διαδοχικά μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο επικεφαλής του Λικούντ επιχείρησε να συσπειρώσει τη δεξιά βάση, υποστηρίζοντας πως οι Άραβες ψηφοφόροι «προσπαθούν να κλέψουν τις εκλογές» — μια ρητορική που παραπέμπει ευθέως στις εκλογές του 2015. Την ίδια στιγμή, δεξιοί σχηματισμοί κινητοποίησαν περίπου 2.000 ακτιβιστές ως παρατηρητές σε αραβικές πόλεις, ενέργεια που καταγγέλθηκε από αραβικούς φορείς ως προσπάθεια εκφοβισμού, παρότι οι επίσημες εκλογικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι δεν υπήρξαν παρατυπίες.

Καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ούτε το μπλοκ της δεξιάς ούτε η αντιπολίτευση μπορούν να συγκροτήσουν αυτοδύναμη κυβερνητική πλειοψηφία χωρίς τη στήριξη ή την ανοχή αραβικών κομμάτων, η «αραβική ψήφος» αναδεικνύεται στον απόλυτο ρυθμιστή της επόμενης ημέρας στο Ισραήλ.