Γρηγόρης Βαλτινός: Ο «πληθωρισμός» της μυθοπλασίας και η τηλεόραση ανάμεσα στο φθηνό και το εξαιρετικό

Σε μια ουσιαστική και πολυεπίπεδη αποτίμηση της πορείας του στο ελληνικό θέατρο και την τηλεόραση προχώρησε ο Γρηγόρης Βαλτινός. Καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα δε Γίνεται» με τη Ναταλία Γερμανού στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, ο καταξιωμένος ηθοποιός μίλησε τόσο για τη θεατρική του παρουσία στο έργο «Κάθε Τρίτη με τον Μόρι» στο πλευρό του Γιάννη Σαρακατσάνη στο θέατρο «Ιλίσια», όσο και για τις βαθιές αλλαγές που παρατηρεί στο τοπίο της εγχώριας οπτικοακουστικής παραγωγής.

Από τα «μπαρόκ» 70s στον σκληρό ρεαλισμό και την ανάγκη για μύθο

Κοιτάζοντας πίσω στη δεκαετία του 1970, όταν ξεκινούσε την καλλιτεχνική του διαδρομή, ο Γρηγόρης Βαλτινός διαπίστωσε μια θεαματική αλλαγή στη μορφή και την αισθητική των πραγμάτων. Όπως υπογράμμισε, οι περασμένες δεκαετίες είχαν μια έντονη διάθεση υπερβολής, ρομαντισμού αλλά και στοιχεία κιτς, τα οποία σήμερα αντιμετωπίζονται συχνά με νοσταλγικό χιούμορ.

Ωστόσο, η σύγχρονη εποχή χαρακτηρίζεται από έναν έντονο, απογυμνωμένο ρεαλισμό. «Έχουν απομυθοποιηθεί τα πράγματα, σε μερικές περιπτώσεις καλώς, σε άλλες κακώς», τόνισε ο ηθοποιός, επισημαίνοντας πως η κοινωνία έχει βαθιά ανάγκη από τον μύθο και την προάσπιση της ηθικής τάξης. Εξέφρασε δε τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι η απομυθοποίηση φέρνει συχνά στην επιφάνεια αντιαισθητικά φαινόμενα, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ευγένειας έναντι του θράσους.

Ο τηλεοπτικός κορεσμός: «Σαν να βάζεις οκτώ κουταλιές ζάχαρη στον καφέ»

Αναλύοντας τα σύγχρονα τηλεοπτικά δεδομένα, ο Γρηγόρης Βαλτινός στάθηκε τόσο στην τεχνολογική πρόοδο όσο και στην υπερπροσφορά περιεχομένου. Παρότι αναγνώρισε την αναβάθμιση της εικόνας, της σκηνοθεσίας και την είσοδο νέων ταλαντούχων συντελεστών, άσκησε σαφή κριτική στην επαναληπτικότητα των θεματικών.

Χρησιμοποιώντας μια εύστοχη μεταφορά, παρομοίασε τον πληθωρισμό των ομοειδών σειρών με έναν καφέ με υπερβολική δόση ζάχαρης: «Πολλές σειρές που είναι σχεδόν ίδιες. Έρωτας, σ’ αγαπάω, μ’ αγαπάς, χωρίζουμε, βεντέτες. Σαν να βάλεις σε ένα φλιτζάνι καφέ οκτώ κουταλιές ζάχαρη. Πίνεις ζάχαρη και δεν πίνεις καφέ», σημείωσε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας τον κίνδυνο να χαθεί η ουσία της αφήγησης μέσα στην τυποποίηση.

Η υπέρβαση των παλιών ταμπού και η νέα γενιά ηθοποιών

Παράλληλα, ο έμπειρος πρωταγωνιστής στάθηκε θετικά στην κατάρριψη των παλαιότερων προκαταλήψεων που ήθελαν τους ηθοποιούς του θεάτρου να αντιμετωπίζουν αφ’ υψηλού το τηλεοπτικό μέσο. Εξήρε μάλιστα την προσπάθεια των νέων καλλιτεχνών, οι οποίοι, παρά τις ταχύτατες και συχνά πιεστικές συνθήκες παραγωγής, καταφέρνουν να αποδίδουν ρόλους με αλήθεια, αφαίρεση και μοντέρνα υποκριτική ματιά.

Κλείνοντας την ανάλυσή του, ο Γρηγόρης Βαλτινός συνόψισε τη διττή φύση του μέσου: «Η τηλεόραση μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι φθηνή, μπορεί να είναι και ακριβή. Γιατί μπορεί να γίνονται και πολύ ωραία πράγματα», αναδεικνύοντας ότι το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται πάντοτε από το όραμα, την τόλμη και τον σεβασμό απέναντι στο κοινό.