Γιατί η πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία για το δημοκρατικό σύστημα

Η συζήτηση γύρω από την πιθανή απαξίωση ή το «κλείσιμο» του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά πλέον μόνο τα εσωτερικά της Κουμουνδούρου, αλλά ευρύτερα το πολιτικό σύστημα της χώρας. Σε μια περίοδο που η πολιτική ζωή σημαδεύεται από απαξίωση και αποχή των πολιτών, η εξαφάνιση ενός κόμματος που εξέφρασε το μεγαλύτερο μέρος της αριστερής και κεντροαριστερής διασποράς δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό εκπροσώπησης.

Η πρόσφατη δημόσια συζήτηση, όπως αυτή αποτυπώνεται στα πολιτικά σχόλια και την τρέχουσα ειδησεογραφία, αναδεικνύει μια υποκρισία γύρω από τη διαχείριση κρίσιμων θεσμικών και κοινωνικών ζητημάτων. Η τακτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών από διάφορες πλευρές δεν πλήττει απλώς τους πολιτικούς αντιπάλους, αλλά ευτελίζει την ίδια την ουσία κρίσιμων θεσμικών εγγυήσεων, όπως είναι η προστασία των γυναικών και των ευάλωτων ομάδων. Όταν τα ζητήματα αυτά εργαλειοποιούνται αποκλειστικά για μικροκομματικά οφέλη, η κοινωνία απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από την πολιτική διαδικασία.

Από θεσμική άποψη, η ύπαρξη μιας ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης –ή έστω ενός υπολογίσιμου πόλου στην κεντροαριστερά– αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την εύρυθμη λειτουργία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι η αποδυνάμωση των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών δεν οδηγεί σε πολιτική σταθερότητα, αλλά στην ενίσχυση του λαϊκισμού και στην περαιτέρω πολωτική αποσύνθεση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις εσωτερικές του κρίσεις, τις διασπάσεις και τα οργανωτικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει, παραμένει ένας φορέας που διαμόρφωσε την πρόσφατη πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Το μέλλον του δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο πανηγυρισμών από τους αντιπάλους του ούτε στοιχείο εσωστρέφειας των στελεχών του. Αντίθετα, η επιβίωσή του ως λειτουργικού πολιτικού φορέα είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του πολιτικού πλουραλισμού και την αποφυγή μιας ανεξέλεγκτης κατακερματισμένης Βουλής, όπου ο διάλογος δίνει τη θέση του στην τοξικότητα.