Αλκίνοος Ιωαννίδης: Το αιχμηρό μήνυμα από τον Λυκαβηττό – «Πρέπει να χυθεί αίμα για να αλλάξει κάτι»

Ένα ιδιαίτερα φορτισμένο και βαθιά πολιτικοποιημένο μήνυμα με έντονες κοινωνικές προεκτάσεις έστειλε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης από τη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Λυκαβηττού. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας του, ο καταξιωμένος τραγουδοποιός προχώρησε σε μια εκτενή τοποθέτηση για τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, συνδέοντας πρόσφατα και παλαιότερα τραγικά γεγονότα με τη διαχρονική παθογένεια της πολιτείας να αντιδρά μόνο κατόπιν εορτής.

Ηχηρή παρέμβαση για τα θύματα και την κοινωνική αδράνεια

Ο καλλιτέχνης, απευθυνόμενος στο κοινό που είχε κατακλύσει τον ιστορικό χώρο, αναφέρθηκε σε υποθέσεις που συγκλόνισαν το πανελλήνιο, εκφράζοντας την αγωνία και την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι απαιτούνται ανθρώπινες απώλειες προκειμένου να ανοίξει ο διάλογος για ουσιαστικές τομές. Στην ομιλία του στάθηκε σε πρόσωπα και τραγωδίες που έχουν σημαδέψει τη συλλογική μνήμη, υπογραμμίζοντας το παράλογο μιας κοινωνίας που περιμένει το μοιραίο για να κινητοποιηθεί.

«Από λίγα πράγματα παίρνουμε κουράγιο, αλλά είναι σημαντικά όλα. Και ειδικά σε μία χώρα που βλέπεις ότι πρέπει να χυθεί αίμα, να πεθάνουν άνθρωποι για να αλλάξει κάτι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. Στη συνέχεια απαρίθμησε χαρακτηριστικά παραδείγματα: «Είτε είναι ο Σαχζάτ Λουκμάν, είτε είναι ο Παύλος Φύσσας, είτε είναι ο Ζακ Κωστόπουλος, η Zackie Oh, που η επέτειος της δολοφονίας της είναι σήμερα. Είτε είναι τόσοι συνάνθρωποί μας στα Τέμπη, είτε είναι διάσημος συνάδελφος σε ιατρείο στο Κολωνάκι. Κάποιος πρέπει να πεθάνει πάντα για να αλλάξει κάτι. Πού ζούμε; Χρειάζεται αυτή η ανθρωποθυσία εδώ;».

@zumacommunications

Κάποια πράγματα που πρέπει να ακούσουμε από τον Αλκίνοο Ιωαννίδη #alkinoosioanidis #mazw #pavlosfyssas

♬ πρωτότυπος ήχος – zuma communications

«Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα»

Ο τραγουδοποιός δεν δίστασε να εκφράσει τον προβληματισμό του για το κατά πόσο οι θεσμικές ή κοινωνικές αλλαγές που εξαγγέλλονται μετά από τέτοια γεγονότα υλοποιούνται στην πράξη. Διαπίστωσε με πικρία πως, παρά τον αρχικό συγκλονισμό, η καθημερινότητα συχνά επανέρχεται στις ίδιες παθογένειες χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

«Και μετά περνά ο καιρός και έντρομος συνειδητοποιείς ότι και πάλι δεν έχει αλλάξει τις περισσότερες φορές», υπογράμμισε. Παρ’ όλα αυτά, έκλεισε την τοποθέτησή του με μια ισχυρή προτροπή για συλλογική αντίσταση και επιμονή, δανειζόμενος τα λόγια του Βασίλη Μάγγου: «Όμως δεν τα βάζουμε κάτω, γιατί όπως είπε ο Βασίλης Μάγγος “κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα, πάντα μέχρι το τέλος, μέχρι την τελευταία στιγμή. Πάντα θα ξημερώνει”».

Η τοποθέτηση του Αλκίνοου Ιωαννίδη προκάλεσε το θερμό χειροκρότημα των θεατών, μετατρέποντας τη συναυλία σε ένα βήμα κοινωνικού προβληματισμού και διεκδίκησης για δικαιοσύνη και ουσιαστική πρόοδο.