OFF THE RECORD: Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις…
Αλέξης Τσίπρας: Σφοδρά πυρά κατά Μητσοτάκη για την εξωτερική πολιτική – «Η χώρα χρειάζεται νέα εθνική πυξίδα»

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τους χειρισμούς της στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής άσκησε ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, υπογραμμίζοντας με έμφαση ότι η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε πρωτοφανείς γεωπολιτικές προκλήσεις και έχει άμεση ανάγκη από μια «νέα εθνική πυξίδα». Μέσα από δημόσια παρέμβασή του, ο κ. Τσίπρας επιχείρησε μια αναλυτική σύγκριση ανάμεσα στα πεπραγμένα της δικής του θητείας και στις επιλογές της σημερινής ηγεσίας, καταλογίζοντας στο Μέγαρο Μαξίμου έλλειμμα στρατηγικής και παθητική στάση στις διεθνείς ισορροπίες.
Το δόγμα του «δεδομένου συμμάχου» και τα ελληνοτουρκικά
Στο επίκεντρο της κριτικής του πρώην πρωθυπουργού βρέθηκε η επιλογή της σημερινής κυβέρνησης να λειτουργεί, όπως υποστήριξε, ως «προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης» και «προβλέψιμος σύμμαχος». Ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε ότι η τακτική αυτή στερεί από τη χώρα τη δυνατότητα να διεκδικεί ουσιαστικά ανταλλάγματα και ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας, ειδικά απέναντι στην αναθεωρητική στάση της Τουρκίας.
Όπως επεσήμανε, η μονοδιάστατη ευθυγράμμιση χωρίς σαφή ανταλλάγματα δεν θωρακίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Αντιθέτως, υπογράμμισε την ανάγκη επιστροφής σε μια στρατηγική που συνδέει άμεσα τον ευρωτουρκικό διάλογο με τον πλήρη σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, με σαφή ορίζοντα την προσφυγή στη Χάγη αποκλειστικά για την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Αντιπαραβολή πεπραγμένων: Ενεργητική διπλωματία έναντι απραξίας
Κάνοντας έναν απολογισμό της περιόδου 2015-2019, ο Αλέξης Τσίπρας αντιπαρέβαλε τη δική του διακυβέρνηση με εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη, τονίζοντας ότι η Ελλάδα είχε καταφέρει να αναβαθμίσει τη γεωπολιτική της θέση στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Έφερε ως παράδειγμα ενεργητικής διπλωματίας τη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας ότι έκλεισε ένα ιστορικό μέτωπο και ενίσχυσε τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στα πολυμερή σχήματα περιφερειακής συνεργασίας (όπως το σχήμα 3+1 με την Κύπρο, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ), υποστηρίζοντας ότι τότε η Ελλάδα ενεργούσε ως ουσιαστικός πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας. Στον αντίποδα, κατηγόρησε τη σημερινή κυβέρνηση ότι υποκαθιστά τη διπλωματική πρωτοβουλία με ένα δυσβάσταχτο ράλι εξοπλισμών, το οποίο δεν συνοδεύεται από σαφές γεωστρατηγικό σχέδιο.
Η ανάγκη για πολυδιάστατη εθνική στρατηγική
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στη διεθνή σκακιέρα. Η «νέα εθνική πυξίδα», όπως εξήγησε, απαιτεί μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που αξιοποιεί τη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το NATO, χωρίς να μετατρέπεται σε παθητικό θεατή των κρίσεων στην περιοχή.
Η παρέμβαση αυτή αναζωπυρώνει την πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τα κρίσιμα εθνικά θέματα, σε μια συγκυρία όπου οι ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παραμένουν εξαιρετικά ρευστές.























