Έρευνα: Από ποια ηλικία αρχίζει να μειώνεται η σωματική δύναμη – Ο καθοριστικός ρόλος της άσκησης

Η σωματική δύναμη και η φυσική αντοχή αρχίζουν να υποχωρούν πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Σύμφωνα με πρωτοποριακή, μακροχρόνια επιστημονική μελέτη από τη Σουηδία, η σταδιακή πτώση των σωματικών επιδόσεων ξεκινά ήδη από τα μέσα της τέταρτης δεκαετίας της ζωής, γύρω στην ηλικία των 35 ετών, επηρεάζοντας ακόμη και όσους γυμνάζονται συστηματικά.

Τα ευρήματα της 47χρονης έρευνας του Ινστιτούτου Καρολίνσκα

Η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του φημισμένου Ινστιτούτου Καρολίνσκα και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Cachexia, Sarcopenia and Muscle, βασίστηκε στο πρόγραμμα Swedish Physical Activity and Fitness (SPAF). Σε αντίθεση με άλλες έρευνες που συγκρίνουν απλώς διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, οι επιστήμονες παρακολούθησαν 427 άνδρες και γυναίκες, γεννημένους το 1958, για σχεδόν πέντε δεκαετίες – από την ηλικία των 16 έως τα 63 τους έτη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αερόβια ικανότητα και η μυϊκή αντοχή φτάνουν στο μέγιστο επίπεδό τους μεταξύ των 26 και 36 ετών, ενώ ικανότητες όπως η εκρηκτική ισχύς κορυφώνονται ακόμη νωρίτερα. Από τα 35 και μετά, η υποχώρηση ξεκινά σταδιακά, με τον ρυθμό μείωσης να επιταχύνεται όσο περνούν τα χρόνια. Μέχρι την ηλικία των 63 ετών, οι επιδόσεις των συμμετεχόντων είχαν μειωθεί κατά 30% έως 48% σε σχέση με τις κορυφαίες τιμές της νιότης τους, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Μπορεί η σωματική δραστηριότητα να ανακόψει τη φθορά;

Ένα από τα πλέον κρίσιμα συμπεράσματα των ερευνητών είναι ότι η τακτική άσκηση δεν μπορεί να σταματήσει πλήρως τη φυσιολογική βιολογική φθορά που φέρνει ο χρόνος, μπορεί ωστόσο να την επιβραδύνει θεαματικά. Οι άνθρωποι που παρέμεναν κινητικά δραστήριοι διατηρούσαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα λειτουργικότητας, ενώ όσοι αποφάσισαν να ξεκινήσουν γυμναστική στην ενήλικη ζωή τους κατέγραψαν βελτίωση των επιδόσεών τους κατά 5% έως 10%.

«Ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσει κάποιος να κινείται», τόνισε χαρακτηριστικά η επικεφαλής της έρευνας, Μαρία Βέστερστολ, επισημαίνοντας τη σημασία της διαρκούς δραστηριότητας για τη διατήρηση της ποιότητας ζωής. Παράλληλα, συμπληρωματικά δεδομένα από μελέτη στο Scientific Reports κατέδειξαν ότι τα άτομα με καλή αερόβια κατάσταση στα 34 και τα 52 τους χρόνια παρουσίαζαν μικρότερη αρτηριακή δυσκαμψία στα 63, θωρακίζοντας την καρδιαγγειακή τους υγεία.

Η σημασία της συνδυαστικής άσκησης μετά τα 60

Την αξία της άσκησης επιβεβαιώνουν και άλλες διεθνείς δημοσιεύσεις. Στοιχεία από το GeroScience έδειξαν ότι ηλικιωμένοι ποδηλάτες, παρότι εμφάνισαν μείωση της αερόβιας ικανότητάς τους κατά σχεδόν 20% σε βάθος εννιαετίας, διατήρησαν επιδόσεις ασύγκριτα ανώτερες από εκείνες των συνομηλίκων τους που έκαναν καθιστική ζωή. Επιπλέον, κλινική μελέτη στο The American Journal of Medicine απέδειξε ότι η προπόνηση με αντιστάσεις σε άτομα άνω των 60 ετών ενισχύει ουσιαστικά τη μυϊκή δύναμη, ειδικά όταν συνδυάζεται με αερόβια δραστηριότητα.

Εν κατακλείδι, μπορεί η απώλεια σωματικής δύναμης να ξεκινά αθόρυβα από τα 35, ωστόσο η υιοθέτηση ενός δραστήριου τρόπου ζωής παραμένει το πιο ισχυρό «όπλο» για τη διατήρηση της σωματικής αυτονομίας, της υγείας και της μακροζωίας.