Λένα Διβάνη: Η ανατριχιαστική εμπειρία συγκατοίκησης στο Λονδίνο – «Πίστευε ότι είναι εγώ»

Σε μια αποκαλυπτική και ιδιαίτερα ασυνήθιστη προσωπική εξομολόγηση προχώρησε η γνωστή συγγραφέας και ιστορικός Λένα Διβάνη, κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην εκπομπή «Στούντιο 4» της δημόσιας τηλεόρασης. Αναφερόμενη στα χρόνια που έζησε στο Λονδίνο, η κ. Διβάνη περιέγραψε μια εμπειρία συγκατοίκησης που εξελίχθηκε σε πραγματικό «θρίλερ», όταν συνειδητοποίησε πως η γυναίκα με την οποία μοιραζόταν το ίδιο σπίτι είχε αναπτύξει μια σοβαρή ψυχολογική διαταραχή, θεωρώντας ότι είχε υιοθετήσει την ίδια της την ταυτότητα.

Το οικογενειακό περιβάλλον και η αφορμή της αποκάλυψης

Η συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή το νέο συγγραφικό της εγχείρημα, το οποίο πραγματεύεται τις βαθιές διαφορές στον τρόπο διαπαιδαγώγησης ανδρών και γυναικών μέσα στην παραδοσιακή ελληνική κοινωνία. Με αυτό ως εφαλτήριο, η Λένα Διβάνη αναφέρθηκε στο ιστορικό της τότε συγκατοίκου της, η οποία καταγόταν από τη Χίο και προερχόταν από οικογένεια ναυτικών.

Όπως εξήγησε η συγγραφέας, οι γυναίκες των ναυτικών περνούσαν πολυετείς περιόδους απομόνωσης, μεγαλώνοντας τα παιδιά υπό τη στενή επιτήρηση των συγγενών για να διατηρηθεί η κοινωνική υπόληψη της οικογένειας. Αυτές οι ασφυκτικές συνθήκες, σύμφωνα με την κ. Διβάνη, είχαν διαμορφώσει έναν ιδιαίτερα προβληματικό ψυχισμό στη νεαρή φοιτήτρια, οδηγώντας τελικά σε ανεξέλεγκτες συμπεριφορές μόλις βρέθηκε μακριά από τον τόπο της.

Από την απλή περιέργεια στην πλήρη οικειοποίηση ταυτότητας

Η συγκατοίκηση διήρκεσε έναν ολόκληρο χρόνο, ωστόσο η συγγραφέας χρειάστηκε αρκετούς μήνες για να αποκωδικοποιήσει τη συμπεριφορά της συγκάτοικού της. Αρχικά, οι παραβιάσεις της ιδιωτικότητας αποδίδονταν σε απλή αδιακρισία ή ακόμα και σε υστεροβουλία.

«Στα μισά του χρόνου κατάλαβα ότι ήταν τόσο άρρωστη. Στην αρχή νόμιζα ότι ήθελε να με εκμεταλλευτεί οικονομικά ή ότι ήταν κουτσομπόλα, καθώς άκουγε τα τηλεφωνήματά μου και διάβαζε τα γράμματά μου», σημείωσε χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα, η άλλη κοπέλα είχε αναπτύξει μια ακραία εμμονή ταύτισης: «Αυτή πίστευε ότι είναι εγώ. Είχε ένα πολύ συγκεκριμένο σαλτάρισμα, δεν γνωρίζω την επιστημονική ορολογία, αλλά πίστευε ακράδαντα ότι ήταν εγώ», πρόσθεσε η Λένα Διβάνη.

Η παράλυση της αντίδρασης και η ψυχολογική επίδραση

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παραδοχή της συγγραφέως για τον τρόπο με τον οποίο η ίδια διαχειρίστηκε την κατάσταση. Παρότι θεωρεί τον εαυτό της έναν άνθρωπο δυναμικό και διεκδικητικό, βρέθηκε σε αδυναμία να θέσει έγκαιρα όρια απέναντι σε αυτή την ιδιότυπη ψυχολογική πίεση.

«Ο ψυχασθενής έχει κάτι το χειριστικό και γοητευτικό. Εμένα, που με ξέρετε ως “τσαούσα”, με είχε κυριολεκτικά υπνωτίσει και δεν κουνούσα ρούπι. Δεν μπορούσα να αντιδράσω και να της πω “τι είναι αυτά που κάνεις;”», υπογράμμισε, κλείνοντας τη διήγηση μιας από τις πιο παράδοξες και σκοτεινές εμπειρίες της νεότητάς της.