Κβαντική ιατρική: Μύθος ή επιστημονική πραγματικότητα; – Τι προειδοποιούν βουλευτές και γιατροί για τους κινδύνους

Έντονος προβληματισμός επικρατεί το τελευταίο διάστημα στην ιατρική κοινότητα και στον δημόσιο διάλογο γύρω από τη λεγόμενη «κβαντική ιατρική» και τις υποσχέσεις που προβάλλονται από εναλλακτικές θεραπευτικές προσεγγίσεις. Γιατροί που υπηρετούν παράλληλα και το κοινοβουλευτικό αξίωμα τοποθετούνται με σαφήνεια επί του θέματος, ξεκαθαρίζοντας τα όρια ανάμεσα στην πραγματική επιστημονική έρευνα και στις επιστημονικοφανείς πρακτικές που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών.

Η διαφορά ανάμεσα στην Κβαντική Φυσική και τις «εναλλακτικές» θεραπείες

Κοινή συνισταμένη των τοποθετήσεων των ειδικών είναι πως δεν υφίσταται αυτόνομος ιατρικός κλάδος με τον όρο «κβαντική ιατρική». Όπως υπογραμμίζουν, η Κβαντική Μηχανική και η Φυσική αποτελούν θεμέλιο για την εξέλιξη σύγχρονων ιατρικών τεχνολογιών αιχμής, όπως ο μαγνητικός τομογράφος και οι εφαρμογές λέιζερ, ωστόσο η αξιοποίηση του όρου για διαγνωστικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς χωρίς τεκμηρίωση στερείται επιστημονικής βάσης.

Όπως επισημαίνεται από έμπειρους κλινικούς γιατρούς, οποιαδήποτε ιατρική πράξη οφείλει να βασίζεται σε αυστηρά κλινικά δεδομένα και αποδείξεις. Πρακτικές όπως ο βιοσυντονισμός ή η αποκαλούμενη «ενεργειακή διάγνωση» δεν διαθέτουν κλινική τεκμηρίωση και δεν πρέπει να συγχέονται με την πραγματική έρευνα στην Κβαντική Βιολογία, η οποία διεξάγεται σε ερευνητικά κέντρα με αυστηρά πρωτόκολλα.

Οι κίνδυνοι για τους ασθενείς και η επίδραση του placebo

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος από την εξάπλωση τέτοιων μεθόδων εντοπίζεται στην πιθανότητα εγκατάλειψης ή καθυστέρησης των ενδεδειγμένων και δοκιμασμένων ιατρικών θεραπειών. Σε σοβαρές παθήσεις, η απώλεια πολύτιμου χρόνου μπορεί να αποβεί μοιραία για τον ασθενή.

Παράλληλα, οι ειδικοί εξηγούν ότι η υποκειμενική αίσθηση βελτίωσης που ενδέχεται να αναφέρει ένας ασθενής συνδέεται συχνά με το φαινόμενο placebo, την αυξημένη ψυχολογική προσδοκία ή την τελετουργική διάσταση αυτών των διαδικασιών, και όχι με πραγματική θεραπευτική αποτελεσματικότητα. Η ανάγκη των ασθενών για εξατομικευμένη προσοχή συχνά αναδεικνύει και τις ελλείψεις στον χρόνο που διαθέτει η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για τέτοιες υπηρεσίες.

Έλεγχοι, ρυθμιστικό πλαίσιο και προστασία της δημόσιας υγείας

Η ιατρική κοινότητα τονίζει την ανάγκη αυστηροποίησης του πλαισίου λειτουργίας για χώρους και ιατρεία που υπόσχονται μη αναγνωρισμένες θεραπείες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους ελέγχους για παραπλανητικές διαδικτυακές διαφημίσεις και στη θέσπιση κανόνων για τα κέντρα ευεξίας, ώστε κανένας φορέας να μην εκτελεί πράξεις εκτός των νομίμως προβλεπόμενων αδειών.

Συμπερασματικά, ενώ η επιστήμη παραμένει ανοιχτή σε μελλοντικές καινοτομίες σε υποκυτταρικό επίπεδο, η τρέχουσα προσέγγιση απέναντι στην «κβαντική ιατρική» επιβάλλει αυστηρή επιφυλακτικότητα, κλινική αξιολόγηση και προσήλωση στην τεκμηριωμένη ιατρική φροντίδα.