Ισραήλ: Ο ρυθμιστικός ρόλος των αραβικών κομμάτων για την ανατροπή Νετανιάχου και το σενάριο κυβέρνησης Άιζενκοτ

Σε κρίσιμη καμπή εισέρχεται το πολιτικό σκηνικό στο Ισραήλ, καθώς οι διεργασίες στους κόλπους της αντιπολίτευσης εντείνονται με στόχο τον τερματισμό της πολυετούς παραμονής του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην πρωθυπουργία. Μέσα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, τα αραβικά κόμματα της χώρας φαίνεται να κρατούν για ακόμη μία φορά το «κλειδί» των εξελίξεων, διαμορφώνοντας νέες κοινοβουλευτικές ισορροπίες στην Κνεσέτ.

Το «πράσινο φως» του Ράαμ και η στρατηγική του Μανσούρ Αμπάς

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η στάση του αραβικού κόμματος Ράαμ, υπό την ηγεσία του Μανσούρ Αμπάς. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πολιτικός σχηματισμός προσανατολίζεται στην παροχή ψήφου ανοχής ή και ενεργού στήριξης σε μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση υπό τον πρώην αρχηγό του στρατού και νυν στέλεχος της αντιπολίτευσης, Γκάντι Άιζενκοτ.

Το αξιοσημείωτο στοιχείο της στρατηγικής Αμπάς είναι ότι δηλώνει ανοιχτός στο ενδεχόμενο στήριξης ενός τέτοιου σχήματος, ακόμη και χωρίς την υπογραφή επίσημης προγραμματικής συμφωνίας συνεργασίας ή την είσοδο στην κυβέρνηση. Πρόκειται για έναν τακτικό ελιγμό που αποσκοπεί πρωτίστως στην απομάκρυνση του Νετανιάχου και της δεξιάς-θρησκευτικής συμμαχίας του από την εξουσία, διατηρώντας παράλληλα την ευελιξία του κόμματος εντός του κοινοβουλίου.

Η στάση της Κοινής Λίστας και οι αριθμοί στην Κνεσέτ

Την ίδια ώρα, η υπόλοιπη αραβική εκπροσώπηση, κυρίως μέσω των δυνάμεων της Κοινής Λίστας, φαίνεται να υιοθετεί επίσης μια γραμμή ανοχής απέναντι σε ένα πιθανό μεταβατικό κυβερνητικό σχήμα. Παρότι οι ιδεολογικές αποστάσεις μεταξύ της παραδοσιακής αραβικής αριστεράς και των πρώην στρατιωτικών της ισραηλινής κεντροδεξιάς παραμένουν αγεφύρωτες, η κοινή επιδίωξη για αλλαγή σελίδας υπερβαίνει επί του παρόντος τις επιμέρους διαφορές.

Για να συγκροτηθεί ωστόσο μια βιώσιμη πλειοψηφία 61 εδρών στην Κνεσέτ, η αντιπολίτευση χρειάζεται είτε τη θετική ψήφο είτε την αποχή των αραβικών κομμάτων κατά τη διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης. Η άτυπη συναίνεση των Αράβων βουλευτών θα επιτρέψει σε έναν ευρύ συνασπισμό κεντρώων και δεξιών δυνάμεων να αναλάβει τα ηνία, παρακάμπτοντας τις πιέσεις που ασκούν οι ακροδεξιοί εταίροι του Νετανιάχου.

Οι προκλήσεις για τον Γκάντι Άιζενκοτ και την επόμενη ημέρα

Παρά τη διαφαινόμενη σύγκλιση, το εγχείρημα ενός συνασπισμού υπό τον Άιζενκοτ παρουσιάζει σημαντικές πολιτικές δυσκολίες. Η αποδοχή –ακόμη και σιωπηρή– των αραβικών ψήφων αποτελεί συχνά σημείο τριβής για τους πιο συντηρητικούς ψηφοφόρους της αντιπολίτευσης, τους οποίους ο Νετανιάχου επιχειρεί διαρκώς να συσπειρώσει καταγγέλλοντας «ανίερες συμμαχίες».

Ωστόσο, η κόπωση της ισραηλινής κοινωνίας από τις παρατεταμένες κρίσεις και οι πιέσεις στον απόηχο των πολεμικών συγκρούσεων φαίνεται να δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για ρεαλιστικούς συμβιβασμούς. Εάν το σενάριο προχωρήσει, η επιλογή των Αράβων βουλευτών να λειτουργήσουν ως καταλύτης μπορεί να αναδιατάξει ριζικά τον πολιτικό χάρτη της Μέσης Ανατολής.