OFF THE RECORD: Κάθε χρόνο τα ίδια...
Ιράν: Ο καταζητούμενος από την Ιντερπόλ Μοχσέν Ρεζαΐ νέος επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας

Νέες ισορροπίες διαμορφώνονται στην κορυφή της ιρανικής ηγεσίας, καθώς ο Μοχσέν Ρεζαΐ ανέλαβε καθήκοντα επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν. Η τοποθέτησή του στη νευραλγική αυτή θέση έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα, η οποία επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί μετά τις σοβαρές απώλειες υψηλόβαθμων αξιωματούχων κατά τη διάρκεια των πρόσφατων συγκρούσεων με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Μοχσέν Ρεζαΐ διαδέχεται τον Μοχαμάντ Μπαγέρ Ζολγάντρ, ο οποίος αναλαμβάνει πλέον καθήκοντα πολιτικού συμβούλου του ανώτατου ηγέτη. Σημειώνεται ότι ο Ρεζαΐ αποτελεί το δεύτερο πρόσωπο που αναλαμβάνει την ηγεσία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας μετά τη δολοφονία του Αλί Λαριτζανί, ο οποίος είχε βρεθεί στο στόχαστρο ισραηλινού πλήγματος. Ο νέος επικεφαλής του ιρανικού Συμβουλίου Ασφαλείας διαθέτει μακρά και αμφιλεγόμενη πορεία στον κρατικό και στρατιωτικό μηχανισμό, έχοντας διατελέσει αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης από το 1981 έως το 1997, την περίοδο δηλαδή του πολέμου Ιράν-Ιράκ, ενώ τα τελευταία χρόνια λειτουργούσε ως στρατιωτικός σύμβουλος του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ.
Ωστόσο, η ανάδειξή του σε μια από τις ισχυρότερες θέσεις του ιρανικού πολιτικού και στρατιωτικού συστήματος συνοδεύεται από σημαντικές διεθνείς προεκτάσεις. Ο Μοχσέν Ρεζαΐ καταζητείται εδώ και περίπου δύο δεκαετίες από την Ιντερπόλ, η οποία έχει εκδώσει σε βάρος του «Ερυθρά Αγγελία» (Red Notice). Η δίωξή του συνδέεται με τη φερόμενη εμπλοκή του στη βομβιστική επίθεση εναντίον της εβραϊκής ένωσης AMIA στο Μπουένος Άιρες το 1994, από την οποία έχασαν τη ζωής τους 85 άνθρωποι.
Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα και τα πορίσματα ερευνών από την Αργεντινή, η πολύνεκρη επίθεση σχεδιάστηκε και χρηματοδοτήθηκε από το Ιράν, με τον Ρεζαΐ να φέρεται ότι συμμετείχε στη λήψη των αποφάσεων ως μέλος της ηγεσίας των Φρουρών της Επανάστασης. Παρά τα διεθνή εντάλματα σύλληψης, οι προσπάθειες της δικαιοσύνης της Αργεντινής να τον οδηγήσουν ενώπιον των αρχών –μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια ταξιδιών του στο Κατάρ και τη Νικαράγουα– δεν απέφεραν καρπούς, προκαλώντας κατά καιρούς σφοδρές διπλωματικές αντιδράσεις.
Η τοποθέτηση του Ρεζαΐ σε μια θέση-κλειδί για την εθνική ασφάλεια του Ιράν υπογραμμίζει τη στροφή της Τεχεράνης προς σκληροπυρηνικά στελέχη, σε μια περίοδο που η περιοχή παραμένει αντιμέτωπη με οξυμένες γεωπολιτικές εντάσεις και ανοιχτά μέτωπα γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα και τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων οδών, όπως τα Στενά του Ορμούζ.
























