Ερμίνα Κυριαζή: «Το θέατρο έχει χρέος να βγαίνει μπροστά» – Η σκηνοθέτις μιλά για το «Νούμερο 21»

Σε μια περίοδο όπου η συζήτηση γύρω από την έμφυλη βία και τις παθογένειες των διαπροσωπικών σχέσεων παραμένει επιτακτικά επίκαιρη, το θεατρικό έργο «Νούμερο 21» της Χριστίνας Λαμπούση ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου Μικρό Γκλόρια. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση της Ερμίνας Κυριαζή, η παράσταση αντλεί έμπνευση από μια δικαστική υπόθεση των τελών της δεκαετίας του 1980 που συγκλόνισε το πανελλήνιο: την αθώωση μιας κακοποιημένης γυναίκας που οδηγήθηκε στον στραγγαλισμό του συζύγου της.

Μια υπόθεση που σημάδεψε τη συλλογική μνήμη

Το έργο δεν περιορίζεται σε μια απλή αναπαράσταση ενός εγκλήματος ή σε εύκολους αφορισμούς. Αντιθέτως, επιχειρεί να διεισδύσει στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές ρωγμές, τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα τόσο του θύματος όσο και του θύτη. Όπως επισημαίνει η σκηνοθέτις, το κείμενο της Χριστίνας Λαμπούση προσεγγίζει τα γεγονότα πολυδιάστατα, αποφεύγοντας τον διδακτισμό και αναζητώντας τα διαχρονικά μοτίβα συμπεριφοράς που διαιωνίζουν τη βία.

«Σε μια εποχή που αναδύεται ένας ιδιότυπος μεσαίωνας, οφείλεις να παίρνεις θέση», τονίζει η Ερμίνα Κυριαζή, υπογραμμίζοντας ότι η επιλογή των έργων της καθοδηγείται πάντοτε από μια βαθύτερη ψυχαναλυτική αφετηρία και το ενδιαφέρον για τον ίδιο τον άνθρωπο.

Η σκηνοθετική προσέγγιση και η ελευθερία της πρώτης παρουσίασης

Το ανέβασμα ενός πρωτότυπου θεατρικού κειμένου για πρώτη φορά συνιστά, κατά τη δημιουργό, μια διαδικασία που συνδυάζει την απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία με τη μέγιστη ευθύνη απέναντι στο κοινό και τους συντελεστές. Χωρίς προγενέστερες σκηνικές παραδόσεις, η σκηνοθεσία επικεντρώθηκε στην οικοδόμηση των ρόλων «από μέσα προς τα έξω».

Η εστίαση στη δύναμη του θεατρικού λόγου και η οργανική συνεισφορά των ηθοποιών αποτέλεσαν τους βασικούς άξονες για να αποτυπωθεί το ψυχικό φορτίο των χαρακτήρων. Στην παράσταση συμμετέχουν οι ηθοποιοί Δημήτρης Καραβιώτης, Ξένια Κουτσουμπού, Λεωνίδας Λεοντιάδης και Φώτης Λαζάρου, συνθέτοντας έναν συμπαγή ερμηνευτικό καμβά.

Ο κοινωνικός ρόλος του σύγχρονου θεάτρου

Αναφερόμενη στην ανησυχητική κλιμάκωση των περιστατικών κακοποίησης γυναικών, η Ερμίνα Κυριαζή καθιστά σαφές ότι η τέχνη δεν μπορεί να μένει αμέτοχη. Το θέατρο, όπως σημειώνει, οφείλει να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στη δημόσια σφαίρα, λειτουργώντας ως μέσο προβληματισμού, αφύπνισης και ουσιαστικού διαλόγου.

«Το θέατρο έχει χρέος να βγαίνει μπροστά, να προβληματίζει, να εμβαθύνει, να ανοίγει ορίζοντες και να μιλάει ελεύθερα και άφοβα», καταλήγει η σκηνοθέτις, προσκαλώντας το κοινό σε μια παράσταση που θέτει κρίσιμα ερωτήματα γύρω από τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και της δικαιοσύνης.