Εκλογές στο Ισραήλ: Πολιτικό θρίλερ στην Κνεσέτ – Προβάδισμα Νετανιάχου χωρίς πλειοψηφία και ρυθμιστής τα αραβικά κόμματα

Σε ένα παρατεταμένο πολιτικό αδιέξοδο οδηγείται το Ισραήλ, καθώς η εκλογική αναμέτρηση δεν ανέδειξε ξεκάθαρο νικητή, αφήνοντας τη νομή της εξουσίας μετέωρη και τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό καθεστώς απόλυτης αβεβαιότητας. Παρά το γεγονός ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και το δεξιό, υπερεθνικιστικό στρατόπεδο κατέγραψαν ισχυρότερη δυναμική από ό,τι προέβλεπαν οι αρχικές εκτιμήσεις, κανένας από τους δύο βασικούς πολιτικούς πόλους δεν συγκεντρώνει την κρίσιμη πλειοψηφία των 61 εδρών στην Κνεσέτ.

Η αριθμητική της Κνεσέτ και το θρίλερ των 600.000 ψήφων

Με βάση τα τελευταία δεδομένα της ισραηλινής Εκλογικής Επιτροπής, το μπλοκ υπό τον Νετανιάχου κινείται στις 53 έδρες, ενώ ο συνασπισμός του Γκάντι Άιζενκοτ ακολουθεί με 48 έδρες. Ταυτόχρονα, τα αραβικά κόμματα καταγράφουν ισχυρή παρουσία εξασφαλίζοντας 19 έδρες. Το σκηνικό αυτό διαμορφώνει έναν έντονο κοινοβουλευτικό κατακερματισμό, ο οποίος δεν επιτρέπει σε κανέναν υποψήφιο να διεκδικήσει αυτόνομη διακυβέρνηση.

Η τελική εικόνα παραμένει ρευστή, καθώς απομένει η ενσωμάτωση περίπου 600.000 «διπλών φακέλων», οι οποίοι περιλαμβάνουν τις ψήφους των στρατιωτικών και ειδικών κατηγοριών εκλογέων – μέγεθος που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του εκλογικού σώματος. Το σκηνικό θυμίζει έντονα την ιστορική αναμέτρηση του 1996, όταν οι πρώτες εκτιμήσεις έδειχναν νίκη του Σιμόν Πέρες, πριν η καταμέτρηση των επιστολικών και ειδικών ψήφων αναδείξει τελικά νικητή τον Νετανιάχου. Ωστόσο, ακόμη και με την τρέχουσα πρωτιά, η πολιτική ανθεκτικότητα του ηγέτη του Λικούντ δεν συνεπάγεται αυτόματα και δυνατότητα σταθερής διακυβέρνησης.

Το στρατηγικό δίλημμα του Γκάντι Άιζενκοτ

Στο αντίπαλο στρατόπεδο, ο πρώην αρχηγός του ισραηλινού στρατού, Γκάντι Άιζενκοτ, επιχείρησε να μετατρέψει την εκλογική μάχη σε δημοψήφισμα ενάντια στη μακροχρόνια παραμονή του Νετανιάχου στην εξουσία. Παρά τη δήλωσή του ότι η κοινωνία επέλεξε την αλλαγή, η εκλογική επίδοση των 48 εδρών καθιστά τον στόχο του εξαιρετικά περίπλοκο.

Για να συγκροτήσει βιώσιμη κυβέρνηση, η αντιπολίτευση χρειάζεται ευρύτερες συναινέσεις που υπερβαίνουν τον παραδοσιακό κομματικό της πυρήνα. Η αλλαγή σελίδας δεν εξαρτάται πλέον μόνο από την απομάκρυνση του Νετανιάχου, αλλά από την ικανότητα των ετερόκλητων δυνάμεων να συμφωνήσουν σε κοινό πρόγραμμα και πρόσωπο εξουσίας, ξεπερνώντας βαθιές ιδεολογικές διαφορές.

Τα αραβικά κόμματα ως απρόσμενος ρυθμιστής

Η ουσιαστική ανατροπή της εκλογικής εξίσωσης εντοπίζεται στον ρόλο των αραβικών κομμάτων. Ο επικεφαλής της Κοινής Αραβικής Λίστας, Γιουσέφ Τζαμπαρέν, δήλωσε ανοιχτά ότι το μπλοκ του προτίθεται να συμβάλει στην ανατροπή της κυβέρνησης Νετανιάχου, θέτοντας ως προϋπόθεση μια ισότιμη εβραιοαραβική πολιτική συνεργασία.

Η προοπτική αυτή προκαλεί έντονους τριγμούς. Ενώ ο Γιαΐρ Γκολάν τάχθηκε υπέρ μιας τέτοιας σύμπραξης, ο Άιζενκοτ είχε θέσει στο παρελθόν σαφείς «κόκκινες γραμμές». Από την πλευρά του, ο Νετανιάχου εκμεταλλεύεται το ενδεχόμενο αυτό καταγγέλλοντας μια τέτοια συμμαχία ως επικίνδυνη για τη χώρα. Παρόλα αυτά, ακόμη και υπό το καθεστώς κοινοβουλευτικής ανοχής χωρίς επίσημη υπουργική συμμετοχή, τα αραβικά κόμματα μετατρέπονται στον ισχυρότερο ρυθμιστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στο Ισραήλ.