Δούναβης: Η πτώση της στάθμης έφερε στο φως αρχαία γέφυρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου

Η παρατεταμένη ξηρασία και οι ακραίες θερμοκρασίες που έπληξαν την Ευρώπη το φετινό καλοκαίρι δημιούργησαν μια σπάνια ευκαιρία για την επιστημονική κοινότητα. Η αισθητή πτώση της στάθμης των υδάτων στον ποταμό Δούναβη αποκάλυψε τα εντυπωσιακά θεμέλια της ιστορικής πέτρινης γέφυρας που κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα κατ’ εντολή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄, γνωστού ως Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Η συγκεκριμένη γέφυρα, τα εγκαίνια της οποίας πραγματοποιήθηκαν το 328 μ.Χ., αποτελούσε ένα τιτάνιο τεχνικό έργο για την εποχή της. Συνέδεε τη ρωμαϊκή πόλη Ούλπια Οίσκο, στη σημερινή Βουλγαρία, με τη Σουκιδάβα, στα εδάφη της σύγχρονης Ρουμανίας. Με συνολικό μήκος που ξεπερνούσε τα δύο χιλιόμετρα, συγκαταλεγόταν μεταξύ των μεγαλύτερων γεφυρών της αρχαιότητας. Παρά τη στρατηγική της σημασία, η ζωή της υπήρξε σύντομη, καθώς χρησιμοποιήθηκε για λίγες μόνο δεκαετίες προτού καταστραφεί, γύρω στο 367 μ.Χ.

Αξιοποιώντας τις εξαιρετικές συνθήκες ορατότητας που δημιούργησε η υποχώρηση των υδάτων, ειδική επιστημονική ομάδα από το Περιφερειακό Ιστορικό Μουσείο του Πλέβεν έσπευσε στην περιοχή. Την περασμένη Τρίτη, οι ερευνητές πραγματοποίησαν εναέρια φωτογράφηση και λεπτομερή τεκμηρίωση των ορατών αρχιτεκτονικών λειψάνων κοντά στο χωριό Γίγκεν, στη βόρεια Βουλγαρία. Χρησιμοποιώντας σύγχρονα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), η ομάδα κατάφερε να χαρτογραφήσει με ακρίβεια τα υπολείμματα και να αξιολογήσει την τρέχουσα κατάσταση διατήρησης των θεμελίων.

Το φαινόμενο αυτό, παρόλο που αποτελεί σύμπτωμα των ανησυχητικών κλιματικών αλλαγών και της λειψυδρίας που δοκιμάζει μεγάλες ευρωπαϊκές υδάτινες οδούς όπως ο Δούναβης και ο Ρήνος, προσφέρει στους αρχαιολόγους ανεκτίμητα δεδομένα. Η δυνατότητα άμεσης παρατήρησης και ψηφιακής αποτύπωσης των αρχαίων αυτών κατασκευών επιτρέπει στους ειδικούς να εμβαθύνουν στη ρωμαϊκή μηχανική και την ιστορία της περιοχής, χωρίς να απαιτούνται δαπανηρές και περίπλοκες υποβρύχιες ανασκαφές.